Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2019

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΕΟΙ & ΣΕΡΕΝΑΤΑ ΣΟΥΜΠΕΡΤ

https://lyricstranslate.com/el/st%C3%A4ndchen-serenade.html

Silently my songs beg
Through the night to you;
Down into the quiet grove,
Darling, come to me!
 
Whispering, slim treetops rustle
In the moonlight;
The hostile eavesdropper's ear
maid, fear not
 
Do you hear the Nightingales singing?
Oh! they implore you,
With the sounds of sweet laments
They Plead for me.
 
They understand the bosom's longing,
Know love's pain,
Stirring with their silvery tones
Every soft heart.
 
Let them also stir your breast,
Darling, listen to me!
Trembling I awaited
you.
Come, make me happy!
https://lyricstranslate.com/el/st%C3%A4ndchen-serenade.html

Silently my songs beg
Through the night to you;
Down into the quiet grove,
Darling, come to me!
 
Whispering, slim treetops rustle
In the moonlight;
The hostile eavesdropper's ear
maid, fear not
 
Do you hear the Nightingales singing?
Oh! they implore you,
With the sounds of sweet laments
They Plead for me.
 
They understand the bosom's longing,
Know love's pain,
Stirring with their silvery tones
Every soft heart.
 
Let them also stir your breast,
Darling, listen to me!
Trembling I awaited
you.
Come, make me happy!
https://lyricstranslate.com/el/st%C3%A4ndchen-serenade.html

Silently my songs beg
Through the night to you;
Down into the quiet grove,
Darling, come to me!
 
Whispering, slim treetops rustle
In the moonlight;
The hostile eavesdropper's ear
maid, fear not
 
Do you hear the Nightingales singing?
Oh! they implore you,
With the sounds of sweet laments
They Plead for me.
 
They understand the bosom's longing,
Know love's pain,
Stirring with their silvery tones
Every soft heart.
 
Let them also stir your breast,
Darling, listen to me!
Trembling I awaited
you.
Come, make me happy!

Ήτανε, Θεέ μου, μια φορά
τρεις νέοι, τρεις φίλοι, τρία παιδιά
αγάπες, όνειρα, τραγούδια
μέσα στο φως μες στα λουλούδια
τρεις νέοι, τρεις φίλοι, τρία παιδιά.

Τώρα απομένουνε βαθιά
ένας εδώ κι άλλος εκεί,
χείλη, καρδιές, μάτια κλειστά
μέσα στο χώμα, μες στη γη
ένας εδώ κι άλλος εκεί.

Κάθε που ανθίζουν τα κλαδιά
βγαίνουν τις νύχτες τρία παιδιά
εις τ’ ασημένια καλοκαίρια
που υψώνονται στο φως τα χέρια
βγαίνουν τις νύχτες τρία παιδιά.

Μοίρες οι νύχτες τριγυρνούν
και τα παιδιά ξεπροβοδούν,
στέλνουν μηνύματα στ’ αστέρια
και με καλόβολα τα χέρια
τα τρία παιδιά ξεπροβοδούν.

Ήτανε, Θεέ μου, μια φορά
τρεις νέοι και τώρα είναι βαθιά
μέσα στο χώμα, μες στη γη
ένας εδώ κι άλλος εκεί
τρεις νέοι, τρεις φίλοι, τρία παιδιά.


Δευτέρα 23 Απριλίου 2018

Λιτά..


Μοναχικά, Αντισυμβατικά , Μποέμ 















για να μη χάνουμε απ'το τραγούδι της ψυχής
ούτε μια νότα.

Τετάρτη 18 Απριλίου 2018

Σε ποια γωνία του μυαλού μου να σ' αφήσω..

Σε ποια γωνία του μυαλού μου να σ' αφήσω..
Ποια κορυφή της καρδιάς σου να κατακτήσω..
Φύλαξε μια στάλα έρωτα ν' ανασαίνει στα συντρίμια..
Φύλαξε μια στάλα θλίψης να σιγοκαίει στα σωθικά σου..
Μην φύγεις πριν σε γνωρίσω..
Μην ερωτευτείς πριν σε αφήσω..
Στην ανατολή του ονείρου σ' έχασα..
Στην δύση του φεγγαριού..
Σε βρήκα..
Μείνε μέχρι να χαθείς..

~ Μοναχικός Άγγελος ~

Μια γυναίκα που δεν κατάφερε να γνωρίσει τον έρωτα μέσα της..


Μια γυναίκα που δεν κατάφερε να γνωρίσει τον έρωτα μέσα της..
Μια γυναίκα που δούλευε για τα προς τα ζην..
Μια γυναίκα που έγραφε με μελάνι ψυχής για την θλίψη της..
Ήταν εκείνη..
Εκείνη που ήξερε τα ''πάντα''..
Εκτός..
Τον Έρωτα..
Είχε ακούσει..είχε διαβάσει τόσα πολλά..
Δεν τον ένιωσε ποτέ..
Γιατί σε εμένα μονολογούσε..έβλεπε μικρά παιδάκια που ήξεραν τι θα πει Έρωτας..
Κι εκείνη στο σκοτάδι..
Όμως η μοίρα της επιφύλασσε μια έκπληξη..
Μια μέρα στο πρόσωπο του εργοδότη της,ένιωσε την καρδιά της να φτερουγίζει..
Ένιωσε το στομάχι της να δένεται κόμπος..
Ένιωσε ένα ηλίθιο χαμόγελο να έχει μαρμαρωθεί στα χείλη της..
Κι εκείνος..
Ένας Άγγελος..
Δεν μπορούσε να πιστέψει όλο αυτό που της συνέβαινε..
Έχασε τον ύπνο της..
Έχασε την όρεξή της..
Η ζωή της πλέον,πότε θα ξημερώσει να πάει στην δουλειά να τον βλέπει δίπλα της..
Όλες οι δικαιολογίες δικές της..
Υπερωρίες..ατελείωτη δουλειά..
Για έναν μόνο λόγο..
Να τον βλέπει..
Είμαι ερωτευμένη έλεγε..δεν μπορεί να μου συμβαίνει..πως θα του το πω..?
Έτσι κυλούσαν οι μέρες..οι μέρες έγιναν εβδομάδες..και οι εβδομάδες,μήνες..
Δεν είχε το θάρρος να το ξεστομίσει όμως..
Ζούσε μια αρρωστημένη κατάσταση,κάνοντας λάθη στην δουλειά..
Πλέον δεν είχε την δύναμη να το διαχειριστεί..
Γύρισε σπίτι ένα βράδυ από την δουλειά..
Ερείπιο..
Κοίταξε τον εαυτό της στον καθρέφτη..
Δεν είσαι εσύ για έρωτες είπε..
Εκείνος ένας νέος όμορφος..
Εγώ,μια υπάλληλος του..
Τόσο σίγουρη για τον εαυτό της,που καταδίκασε τον έρωτα της..
Έναν Άγγελο που μόλις γεννιόταν μέσα της..
Εκείνη τον σκότωσε..
Σκότωσε την ευτυχία της,γιατί δεν ήξερε πως να την διαχειριστεί..
Τόσο έξυπνη ήταν..
Ένας Άγγελος αυτοκτόνησε νωρίς..
Η αγάπη της..
Μέσα της..
 
~ Μοναχικός Άγγελος ~ 

#Είπα_Να_Γράψω_Για_Σένα

#Είπα_Να_Γράψω_Για_Σένα

Καίω ένα τσιγάρο ξαπλωμένος στο κρεβάτι..
Είπα να γράψω για μια αληθινή ιστορία..
Για ένα αγόρι και ένα κορίτσι που γνωρίστηκαν μέσα
από το διαδίκτυο..
Έναν έρωτα που ξεκίνησε από μια φιλία και
εξελίχθηκε σε ένα πάθος δυνατό δίχως τέλος..
Μοναδική τους σκέψη η αντάμωση,γιατί δυστυχώς η απόσταση
δεν ήταν με το μέρος τους..
Κι όμως η αγάπη και η υπομονή τους έδωσαν εκείνο που ήθελαν..
Τους έτρεφαν με έρωτα..
Ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο..
Αδιάκοπα μηνύματα..
Κι όλο αυτό γιατί..?
Για να κρατηθεί η φλόγα του πάθους που ανάβλυζε από μέσα τους..
Δυο κορμιά να τυλιχτούν και να θυσιαστούν στον κόσμο της ηδονής..
Οι μέρες περνούσαν..
Ο έρωτας μεγάλωνε..
Η απόσταση μίκραινε..
Μιλούσαν συνέχεια για το συγκεκριμένο σημείο..
Ένα σημείο που θα ήταν η έναρξη των ονείρων τους..
Θα ζούσαν όσα είχαν πει..
Θα γεύονταν ο ένας τον άλλον..
Θα περπατούσαν επιτέλους πάνω στις σκέψεις τους..
Κι όλη εκείνη αναμονή τελείωσε με ένα..στις 12 θα είμαι στο σημείο μας..
Του είπε..
Η χαρά ατελείωτη..
Η πιο όμορφη έκπληξη που του έκαναν ποτέ..

Πήγα στο σημείο όπου τις έστελνα τις φωτογραφίες,εκεί που θα την έσφιγγα
για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου..
Έγραψα πίσω στον τοίχο..τελικά άντεξα..σ' αγαπώ..
Ένα σ' αγαπώ που ποτέ δεν αντίκρισες..
Γύρισα..
Φίλησα με τα ματωμένα μου χείλη το σ' αγαπώ που έγραψα..
Ευχήθηκα να σε έχει ο Θεός καλά..
Κι ας μην ήρθες..
Ποτέ..


~ Μοναχικός Άγγελος ~ 

#Τόσο

#Τόσο

Μου έλεγες το πόσο με αγαπάς..
Μου έταζες θάλασσες συναισθήματα..

Πως χόρευες βαλς με τον έρωτα μου..
Πως φλέγονταν οι σκέψεις σου για μένα..

Εγώ σου έδειξα ένα αστέρι,και σου είπα..

Θα σε αγαπώ,από δω..ως εκεί..
Θα μου λείπεις,από δω..ως εκεί..

Κι εσύ γελούσες,χλευάζοντας..
Είναι ακατόρθωτο,είπες..

Κι εγώ κοιτώ το ακατόρθωτο..
Σαν να μην πέρασε μια μέρα..

Σταχτώνω τα λόγια σου..
Να καούν οι εικόνες μου..


~ Μοναχικός Άγγελος ~ 

"αν εσύ μ' αντέξεις"..



Ζευγάρωσαν οι σκέψεις μου
στις γειτονιές αγγέλων..
Κάθε μου θλίψη και χαρά
την σκέπασε το μέλλον..
Σωπάσανε τα δάκρυα
για ένα ζευγάρι σκέψεις..
Εκείνες που γεννήθηκαν στο



"αν εσύ μ' αντέξεις"..

#Όταν_η_αγάπη_ήρθε_η_ζωή_έσβησε







Η ιστορία μας εκτυλίσσεται ανάμεσα σε μια γυναίκα η οποία ήταν τόσο δυναμική,και τόσο σίγουρη για τον εαυτό της,που εκπλήρωνε κάθε τρέλα της..αψηφούσε τα πάντα και ζούσε τον έρωτα της όπως εκείνη ήθελε..πανέξυπνη..δημιουργική..αλλά και άτυχη στις σχέσεις της..και σε έναν άνδρα ο οποίος μπήκε στην ζωή της για να της δώσει ότι δεν κατάφεραν οι άλλοι..Αγάπη..
Γνωρίστηκαν εντελώς τυχαία και ο ερωτάς τους θυελλώδεις..
Βόλτες ξεγνοιασιάς..όνειρα για την ζωή τους..και η αγάπη τους τα θεμέλια για ένα ξεκίνημα γεμάτο πάθος..
Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας όμως είχε κάποιες αδιαθεσίες,τις οποίες και έκρυβε..δεν τα μοιράστηκε όμως σε κανέναν,γιατί δεν ήταν και τίποτα για εκείνη..
Ώσπου μια μέρα στις διακοπές τους έπρεπε εσπευμένα να μεταφερθεί σε νοσοκομείο,για να της πουν ότι δεν είχε τίποτα,και θα πρέπει να κάνει κάποιες περαιτέρω εξετάσεις..
Κανείς δεν τις έλεγε τι είχε αν και γνώριζε πολύ καλά ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά όπως της τα περιέγραφαν..
Δίπλα της ο ερωτάς της,κάθε στιγμή,κάθε λεπτό,οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ακλόνητος φρουρός δίπλα της..κάθε μέρα να της δείχνει πόσο πολύ την αγαπάει..
Τι έχω του έλεγε..
Τίποτα αγάπη μου της έλεγε,όλα καλά θα πάνε..δεν του απαντούσε..
Εκείνη όμως τρωγόταν να μάθει τι είχε..
Ρωτούσε ιατρούς,νοσοκόμους,ρωτούσε
τους δικούς της ανθρώπους,κανείς όμως δεν έσπασε την σιωπή του..
Μια μέρα όμως αποφάσισε μια μέρα να πάει στην βιβλιοθήκη του χωριού και να ψάξει μέσα από τα συμπτώματα που είχε..
Μετά από πολλές ώρες διαβάσματος,μέσα απο τις πολλές σελίδες βιβλιών,έμαθε για την λίγη ζωή που της απομένει..
Γυρίζει στο σπίτι..
Αγάπη μου ήρθες της λέει..?
Ήρθα του λέει..
Που ήσουν..τρόμαξα..
Πήγα έψαξα να δω τι έχω..
Και..της λέει..
Τι και..πεθαίνω βρε βλάκα του λέει..τι κάθεσαι εδώ και με περιποιείσαι..το ήξερες τι έχω και δεν μου είπες τίποτα..φύγε να κάνεις την ζωή σου..εγώ δεν θα γίνω καλά..
Είμαι στην ζωή μου της απάντησε..
Εκείνος όμως αντί να φύγει..
Έγινε τα χέρια της,τα πόδια της,έγινε ότι εκείνη δεν μπορούσε να κάνει..ξυπνούσε τα βράδια και του έλεγε..το πρωί μάζεψε ότι πράγματα έχεις και πήγαινε να κάνεις την ζωή σου..εσύ είσαι η ζωή μου της έλεγε..όχι αγάπη μου δεν σε αφήνω,θα γίνεις καλά θα δεις..
Τι λες βρε βλάκα..μην χαραμίζεις την ζωή σου με εμένα..φύγε..πήγαινε..
Τόσο τον αγαπούσε δεν ήθελε να τον κρατάει δίπλα της ενώ ήξερε το μέλλον της..
Κι εκείνος τόσο την αγαπούσε..που ότι κι αν ήξερε δεν έφυγε λεπτό από δίπλα της..
Οι μέρες περνούσαν και η κατάσταση της χειροτέρευε..
Ήταν τόσο δυνατή που δεν έβγαλε ένα δάκρυ..ποτέ..
Τόσο περήφανη ήταν..
Στο δωμάτιο του νοσοκομείου πλέον σε ένα επισκεπτήριο που είχαν πάει οι δικοί της..άνοιξε τα μάτια και είπε..ο ιατρός εδώ..?..δεν υπάρχει κανένας ιατρός εδώ της είπαν..αυτός με τα άσπρα δεν είναι ο ιατρός..?..ξαναρώτησε..δεν
είναι κανείς αγάπη μου με άσπρα εδώ..
Κατάλαβε..
Περάστε όλοι έξω θέλω να μείνω μόνη μου τους είπε..μωρό μου κι εγώ την ρώτησε ο φύλακας άγγελός της..
Κι εσύ βλάκα μου του είπε..
Μετά από πέντε λεπτά που μπήκαν στο δωμάτιο,ήταν γυρισμένη στο πλα'ί'..
Κι ένα δάκρυ είχε κυλήσει στο μάγουλο της..
Το μοναδικό δάκρυ που έβγαλε..
Τόσο περήφανη ήταν..
Δεν ήθελε να την δουν που αναχωρούσε για τον άλλον κόσμο..
Ο δε αγαπημένος της..εκείνη έφυγε..κι εκείνος ακόμα την αγαπάει..
Τόσο βλάκας ήταν..
Αφιερωμένο..σε μια κοπέλα που έφυγε από την ζωή..νέα..όμορφη..και περήφανη..


~ Μοναχικός Άγγελος ~

Μοναχικός Άγγελος~[Ο Σταθμός]╠═♪Wingapo★═╣

Σε ποια γωνία του μυαλού μου να σ' αφήσω..


Σε ποια γωνία του μυαλού μου να σ' αφήσω..
Ποια κορυφή της καρδιάς σου να κατακτήσω..
Φύλαξε μια στάλα έρωτα ν' ανασαίνει στα συντρίμια..
Φύλαξε μια στάλα θλίψης να σιγοκαίει στα σωθικά σου..
Μην φύγεις πριν σε γνωρίσω..
Μην ερωτευτείς πριν σε αφήσω..
Στην ανατολή του ονείρου σ' έχασα..
Στην δύση του φεγγαριού..
Σε βρήκα..
Μείνε μέχρι να χαθείς..

~ Μοναχικός Άγγελος ~

#Ταξίδι_Για_Μια_Άγνωστη



#Ταξίδι_Για_Μια_Άγνωστη

Εντελώς τυχαία έγινε μια τηλεφωνική γνωριμιά..
Εκείνος υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία..
Εκείνη φοιτήτρια..
Η μοίρα θέλησε να τους ενώσει με το καταλάθος τηλεφώνημα..
Η απόσταση τους η θάλασσα..
Και η προσμονή τους..
Το απολυτήριο εκείνου..
Δυο τελευταίοι βασανιστικοί μήνες έφταναν στο τέλος..
Εκείνη απο την μεριά της ποτέ δεν πίστευε ότι θα πήγαινε να την συναντήσει..γιατί η οικονομική του κατάσταση δεν του το επέτρεπε..
Απολύθηκε τελικά και την επόμενη ημέρα είχε πιάσει δουλειά..
Στην οικοδομή το πρωί..στην ταβέρνα το βράδυ..
Κι εκείνη το μόνο που μπορούσε να κάνει..
Να του λέει συνέχεια στα γράμματα στο τηλέφωνο..
Μάλλον δεν θέλεις να έρθεις και σε πιέζω..
Ώσπου μετά από 20 ημέρες του είπε..
Ας το αφήσουμε καλύτερα..
Δεν είναι γραφτό να βρεθούμε..
Εντάξει της είπε εκείνος..
Τη επόμενη ζήτησε απο τα αφεντικά του να τον πληρώσουν,κι αν μπορούσε να λείψει για μια ημέρα..
Η απάντηση τους ήταν όχι..
Μέτρησε τα χρηματα του..
Ήταν πολύ λίγα..
Μα πολύ μεγάλη η θελησή του..
Βάζει σε έναν σάκο δυο ρούχα και ξεκινάει για τον σταθμό των τρένων..
Μετα απο 2 ώρες περπάτημα..και αναμονή 3 ώρες..έφτασε το τρένο..
Επιβάζεται επιτέλους..και μετά από 3 ώρες έφτασε στον Πειραιά..τρέχει βγάζει εισητήριο και πιάνει την αποβάθρα όπου θα έφευγε το καραβι του..
Μονολογούσε..
Να χα μια βάρκα..πόσο πιο γρήγορα θα πήγαινα..
Επιβιβάζεται επιτέλους μετά από 4 ώρες..και σε 12 ώρες θα αντίκριζε το καταλάθος που μπήκε σην ζωή του..
Κι όλο αυτό για να δεί την άγνωστη που δεν τον πίστεψε..
Επιτέλους στεριά..
Άγρυπνος απο την λαχτάρα,κατάκοπος απο το ταξίδι..
Κι όμως έλαμπε απο χαρά..
Κατάφερε να πάει..
Ενώ αποβιβάστηκε έτρεξε στην διεύθυνση που είχαν τα γράμματα της..
Βρίσκει την πολυκατοικία..
Παίρνει βαθιά ανασα και χτυπάει το κουδούνι..
Απάντηση καμία..
Χτυπάει δεύτερη φορά..
Τρίτη..τέταρτη..
Απάντηση καμία..
Κάθεται στην είσοδο της πολυκατοικίας..
Όλο αυτό το ταξίδι..για το τίποτα..
Του απόμεναν 10 ώρες για να γυρίσει πάλι στο λιμάνι και να φύγει..
Μάζεψε όλη την θλίψη του και αγκάλιασε τα σκαλοπάτια της εισόδου..
Τα μάτια του έκλειναν απο την ταλαιπωρία..
8 ωρες είχαν περάσει..
Σε 2 ώρες θα άφηνε τα σκαλοπάτια που ανεβοκατέβαινε η άγνωστη..
Κι ενώ το πήρε απόφαση..
Λίγο πριν σηκωθώ ακούω μια φωνή να μου λέει..
Μπορώ να περάσω κύριε?
Ανασηκώνω τα μάτια και την βλέπω μπροστά μου χαμογελαστή..
Άργησες της είπα..
Παγώνει και σωριάζεται εμπρός μου..
Ενώ συνήλθε μιλήσαμε εκεί στην είσοδο..
Αλλά έπρεπε να φύγω..
Να με παρακαλάει να μείνω..
Κι εγώ έφυγα..
Πλέον στην πρύμνη του καραβιού να λούζω την ανακατεμένη θάλασσα με τα δάκρυα μου..
Και μια φωνή..
Να μου λέει..
Κατέβα..
Σε παρακαλώ..
Με πόσες βάρκες ναυάγησες..
Τα θέλω σου..
Ενώ δεν έπρεπε..?

17 Φεβρουαρίου 2000..
 
~ Μοναχικός Άγγελος ~ 

Μοναχικός Άγγελος

Κι έμαθα μέσα από εσένα να ζω την μοναξιά σαν ύπαρξη..
Η συντροφιά μου..
Μου χάρισες μια ξεχωριστή μοναχικότητα..
Την προσέχω..
Την ταίζω καθημερινά να μεγαλώσει..
Θυμάμαι μου είπες όταν φτάσει η ώρα να σε αφήσει,θα σε πάρει μαζί της..
Κι εγώ έκλαιγα γιατί δεν μπορούσα να αποχωριστώ το δημιούργημα μου..
Πως θα την αποχωριστώ και θα με πάρει μαζί της σε ρωτούσα..?
Έλεγες εκεί που θα πάτε δεν θα σας ξαναχωρίσει τίποτα..
Θα ζείτε δίχως χώμα..
Δίχως φως..
Δίχως ψυχή..
Θα ζήσετε την αθάνατη αγάπη,κι έτσι θα πορεύεστε..
Σαν μια μοναχική σκιά..
Και ξαφνικά όλα γύρω σου θα έχουν αλλάξει..
Αλλά εσύ θα έχεις την μοναξιά σου..
Πρόσεχε μόνο..
Μην χαθείς..
" Όποιον δρόμο κι αν διαβείς..
Στης ψυχής τα μονοπάτια θα χαθείς "

~ Μοναχικός Άγγελος ~

Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2017

Απόψε είσαι πιο πλούσιος ..



..απ’ότι ήσουν το πρωί.
Εάν βρήκες τον καιρό να θαυμάσεις 
τα έργα του Θεού στη ζωή σου.
Αν έμαθες να λογαριάζεις 
την αξία των μικρών πραγμάτων.
Αν αψήφησες τα λάθη των φίλων 
και των εχθρών σου.






Είσαι πλουσιότερος αν κάποιο παιδί σε χαιρέτησε με χαμόγελο στο πρόσωπο του.
Αν προσπάθησες να βρείς κάτι καλό στους άλλους κι έδωσες στους άλλους το καλύτερο που έχεις.




Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017

Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ


Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ, ένα ερωτικό ποίημα που έγραψε ο Άγγελος Σπάθης και μας θυμίζει με απλά λόγια το πραγματικό νόημα της αγάπης, που γεμίζει την ψυχή με ελπίδα και όμορφες σκέψεις.
Ο έρωτας εξυμνείται συνεχώς με ποιήματα, γιατί  όσο κι αν οι εποχές αλλάζουν, η τέχνη και ειδικότερα η ποίηση και η μουσική  μπορούν να εκφράσουν το βάθος των συναισθημάτων και των σκέψεων όσο τίποτα άλλο.
Το ερωτικό ποίημα Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ δείχνει την ευαισθησία του ποιητή, αλλά και όλων μας μπροστά στο μεγάλο σ’ αγαπώ.

Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ – Ποίημα: Αγγελος Σπαθης

Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ;
Ποτέ μου δεν θα ήθελα
Του χρόνου μια ρυτίδα
Θα ‘θελα να σουν η πνοή
Της νιότης μου η ελπίδα.
Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ;
Οι φανερές μου σκέψεις
Κρύφτηκαν χάριν μιας αυγής
Και στο κρεσέντο της σιωπής
Γεννήθηκαν οι λέξεις
Γέμισε ο κόσμος με φωνές
Ενίοτε και σκέψεις
Μα ο κρυμμένος θησαυρός
Στο θυμικό σου εδράζεται
και στις δικές σου λέξεις.
Σε γνώρισα ένα πρωί
σ’αρχή ενός χειμώνα
Τα λόγια σου είχαν ζεστασιά
Και φέραν τόση ομορφιά
Όση μια ανεμώνα.
Έκτοτε πάντα τριγυρνώ
Μες στη δική σου σκέψη
Και διαρκώς αισθάνομαι
Ότι η καρδιά μου πάλλεται
Στο πόσα ο νους μας συναντά
Και πόσα θε να δρέψει

Πέμπτη 16 Μαρτίου 2017

Ερωτας εγωιστης....γιατι αμα δεν ηταν εγωιστης θα τον λεγαμε αγάπη.



-Αγάπη μου τώρα είμαστε οι δύο μας βγάλε την μάσκα σου,μην σε νοιάζει θα στην φυλάξω καθαρή μέχρι την στιγμή που θα τρέξεις σε αυτην να ξανα κρυφτείς.
-Δεν είσαι εσύ που φοβάμαι και οτι απο εσένα κρύβομαι είναι ο εαυτός μου που φοβάμαι να αντικρύσω καθαρό και ξεβγαλμένο απο καλυμματα,καταλαβαίνεις?
-Δεν νομίζεις οτι ήρθε η ώρα να το κάνεις? Δεν νομίζεις οτι τώρα πια είμαι εδω για να σου αποδειξω οτι μπόρεις με την ίδια δύναμη που μπορω κα εγώ με την βία να σε γυμνώσω και να σου δέιξω ανελέητα ποιος είσαι....Μα δεν θα το κάνω μα θα σε περίμενω εσυ να θελησεις να μας δεις και να σε δεις απαλαγμενο απο όλα και απο τιποτα μαζι.
-Νόμιζω οτι εχεις πολυ δυναμη μεσα σου να με κανεις να θέλω μα αν το μεταοιωσω θα φταις εσύ μονο εσυ πανο απο ολα ΕΣΥ καταλαβες? γιατι αθελα μου να σου ρίξω την ευθυνη της δειλίας μου?Γιατι είμαι πλασματακι αγάπη μου  και δεν μπόρω την αλήθεια σου να αντικρυσω ειναι σκοταδι μαυρο σαρκοφαγο σκοτάδι...και τιποτα δεν φαινεται παρα το προσωπο σου δεν σου αρκει αγαπη μου που εισαι μονο εσυ για μένα?

-Οχι δεν μου αρκει εισαι εγωιστης είσαι μεγαλος εγωιστής....Δεν ΘΕΛΕΙΣ να δεις πέρα απο εμένα γιατι δεν σου είναι καθόλου ευχαριστο σωστα?Σωστα, είσαι εγωιστης αλλα είσαι ερωτευμενος εγωιστης μην μου πεις οτι μ'αγαπας δεν μαγαπας σου λεω είσαι ερωτευμενος αν με αγαπουσες δεν θα είσουν εγωιστης θα ακολουθουσες την συμβουλη μου ως μονο δρομο και αξία.ΜΑ είμαι και εγω πολυ εγωιστρια και πολυ ερωτευμενη.....Είμαι πραγματικα μια εγωιστρια.....
Μα είμαι και εγω πολυεγωίστρια, Γίατι το ευχαριστίεμαι να είμαι μονο εγω για ΄σενα το φως σου αναμεσα στο σκοτάδι.

Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

Δυο ζωές μια αγάπη


Ένα πρωτότυπο ερωτικό μυθιστόρημα.
Εκδοτικός οίκος η σκέψη.
Μήνας έκδοσης άνοιξη θυμάμαι.
Έτος όταν άρχισα να ζω απ' την αρχή.
Σελίδες άπειρες του μυαλού.

Απομακρυσμένη μου επιγραφή με τη μορφή της άρνησης
να με τυλίγεις σα μυθιστόρημα, μες στης σιωπής το σκοτάδι
γράφοντας με την ψευδαίσθηση
της ανθρώπινης φύσης μου..

Τίτλος: «Δυο ζωές Μια αγάπη»

Το βιβλίο των συναρπάσεων με ιδέες, αξίες που τρέφονται
από εικόνες δίχως κριτικές απόψεις, διότι το βραβείο
δεν έγινε δεκτό από το συγγραφέα του.

Δεν πρόκειται για τίτλους εντυπωσιασμού, δόξα επιτυχίας
όλα αυθόρμητα έτσι βγαίνουν για σένα μόνο γέννημα ευτυχίας.
Για να αποτυπωθεί μία όμορφη συνάντηση για μας χαρά μου
την πόρτα ανοίγω της ψυχής το βράδυ αυτό
στα όνειρά μου.

Σβήνουν σιγά, σιγά τα φώτα και το φεγγάρι πάλι γέρνει
στο μέρος όπου κάθομαι και βάφω τα όνειρά μου.
Ύμνος στα χείλη μου γλυκός και θαύμα σαν σε φέρνει
να εξιστορώ αγάπη μου τα λόγια
της καρδιάς μου.

Με μία φωνή σαν άρωμα παλιό που αργεί δεν ξεθυμαίνει
ευλαβικά σου ομολογώ πόσο πολύ σε αγαπώ
και στο δικό σου ουρανό πάντα θα 'μαι χαμένη.
Την πρώτη λέξη δε θυμάμαι, που είπα στον κήπο μια βραδιά
τα παραμύθια σαν μου διάβαζες, στ' αστέρια όταν τρέχαμε κρυφά χαράχτηκε στη σκέψη μου, αιώνας έγινε ολάκερη
η στιγμή όταν μου 'πες μ' αγαπάς του τόπου
η ψυχή άνθισε εκεί.
Πρώτα φτερουγίσματα του ήχου, αστεία κι εμπειρίες της ζωής
υπερβατικό, παράλογο μας ήταν, μα ήρθε σαν τώρα του ήλιου αχτίδα ξύπνημα γλυκό μου εδώ κοντά
γύρε και συ να θυμηθείς.
Χαρά που παίρνεις σ' ένα δρόμο, που ανοίγει μόνο το μυαλό
σα να παλεύεις άξια με το χρόνο, σ' άλλο θλιμμένο ουρανό.
Ο τίτλος πάνω που προβάλλει, ζητά και θέλει να 'σαι εδώ.
Αν μέσα στα καλούπια της λέξης χωρέσω ότι αισθάνομαι
για σένα θα πουν με τη βοήθεια της τέχνης
πως έγινα ποιήτρια για έναν.
Θεϊκή μου έκσταση κάθε μέρα μένω και κοιτάζω τη μορφή σου
μ' άγγιξε το βλέμμα σου, νιώθω το χάδι στα μαλλιά
στα χείλη το φιλί σου._

Υπάρχεις

Ζωή είναι να ζεις, ν' αναπνέεις.
Τι είναι ζωή, ακριβώς δε γνωρίζω
μα ξέρω καλά ότι μας παρουσιάζεται με δύο μορφές της
την πραγματική και την ψυχική.
          «Πραγματικότητα»

Έννοια φιλοσοφική, ορίζεται στα γεγονότα.
Εμείς οι άνθρωποι παίρνουμε από τον εξωτερικό κόσμο
ερεθίσματα και διεγείρουμε τις αισθήσεις μας.
Έχουμε τη νόηση ως ανώτερη λειτουργία κι όσα γίνονται
μέσα στο μυαλό μας
την επίδραση ή την αλληλεπίδραση.
          «Έλξη ή ελκτική δύναμη»

Τη φαντασία μας ως πνευματική ικανότητα που μας δίνει
τις δυνατότητες να δημιουργούμε νοητικές παραστάσεις
με εικόνες και λόγια.
Μια διανοητική σύλληψη που μας βοηθά στην καλλιτεχνική
δημιουργία της προόδου, έχουν γραφτεί τόσο πολλά τόσες και τόσες θεωρίες.

          «Ζωή: Ψυχή και σώμα»

Η ζωή δε σταματά αλλά συνεχίζεται πέρα από κάθε
ανθρώπινη φαντασία με μια συμπεριφορά που γράφει
μέσα μας με ανεξίτηλο τρόπο τη διαιώνισή μας.
Κάπως έτσι περιγράφω το νόημα της ζωής
κάπως έτσι είναι η γέννηση της ζωής των ποιημάτων.
Δίχως τον ήλιο δε θα υπήρχε άλλο ζωή
χωρίς εσένα δε θα υπάρχει εδώ το αύριο.
Δίχως φαντασία δεν μπορεί πια να ζει η λογική
χωρίς τη μορφή σου ότι ζω είναι πλέον παράλογο.

Ως ανήσυχο πνεύμα που ο νους μου μπορεί να σε συλλάβει
θα υπήρχε κόσμος αν δεν είχαν εσένα παλμό για να λάβει;
Όχι αυτόνομες άλλες ουσίες με μικρές παραλλαγές
λογική έννοια θα είχαν αν στη ζωή μου υπήρχες στο χθες.

Όταν είναι δυνατή η επιθυμία, πάθος μου μπορείς να δραπετεύεις, 
να απολαύσεις κάτι άγνωστο μέχρι τώρα
για μια στιγμή γυρεύεις.
Στην έλλειψη ικανοποίησης, στην προσφορά των αγαθών
η ανάγκη μου γίνεται κίνητρο για σένα που αγαπώ.

Το ποίημα μου συνεχίζεται σε χορικά μέρη των δραμάτων
κι ο λογισμός μου απομακρύνθηκε σε στίχους οραμάτων.
Στην ευπάθεια του λόγου μου στη λεπτότητα των αισθημάτων
παίρνεις κάθε θλίψης πόνο ψυχικό σωματικής αδυναμίας άλγος.
Καθορίζομαι στην τύχη, μπλέκομαι σε καταστάσεις ενοχής
βυθίζομαι σε σκέψεις μου, στη δύναμη που δίνουν της ζωής.

«Στην απελευθέρωση των κρυφών μου επιθυμιών
άριστος είσαι στα όνειρα που ζω το ευεργετικό μου.
Στις διάφορες φάσεις του ονείρου σαν οπτασία
δε σ' αλλάζω με πραγματική ζωής στιγμή καμία»




Χειρόγραφο ψυχής                          

Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2016

''Πες μου τι θες''


Ποια εποχή θες να ντύσω το κορμί μου;
Θες να έχει χρώματα η φωνή μου;
Ποιο όνειρο θες απ' τα όνειρά μου;
Ήχους να κλέψω να χτυπάει η καρδιά μου;
Ποια μέρα θέλεις να σε συναντήσω;
Θες μια βραδιά να 'ρθω να σε κοιμίσω;
Ποια μουσική στην κάμαρα να παίζει;
Θες άρωμα εκεί μέσα να γυροφέρνει;
Ποιο κομμάτι θες απ' την ψυχή μου;
Όψη γλυκιά θες να έχει η μορφή μου;
Ποια εικόνα θες στο χαμόγελό μου;
Θες να χαθείς στην κόρη των ματιών μου;
Ποια αίσθηση στο πάθος θες ν' ανέβει;
Θες άστρο απ' τον ουρανό να κατέβει;
Ποια φλέβα θες στο σώμα να ξυπνήσει;
Θες η ηδονή το πάθος μας να σβήσει;
Ποιο γράμμα θέλεις στην υπογραφή μου;
Θες να 'σαι ο λόγος μες στην γραφή μου;
Ποιο ρυθμό θες να βάλω στα ποιήματά μου;
Θες να δώσεις ποινή στα κρίματά μου;
Ποιον τοίχο θες απ' την αρχή να χτίσω;
Θέλεις της μοίρας το χαρτί να σχίσω;
Ποιον τρόπο ερωτικό θες να διαλέξω;
Θέλεις επάνω μου να σε φορέσω;
Ποια σκέψη να κρατώ στο λογισμό μου;
Θες ο ήλιος να λάμπει στο πρόσωπό μου;
Ποια χροιά θες να 'χει η αναπνοή μου;
Γεύσεις στα χείλη θες στο φιλί μου;
Ποια στιγμή της ώρας να ξεκινήσω;
Ταξίδι στο χρόνο θες να κινήσω;
Ποια λέξη αγαπάς να ξαναγράψω;
Μήπως σε κούρασα και θες να πάψω;
Στο μέλλον θες να 'σαι ο άνθρωπός μου;
Θέλεις να βρίσκεσαι μες στο μυαλό μου;
Όλα τ' αφήνεις να έρθεις μαζί μου;
Ή θέλεις να μείνεις η ανάμνησή μου;
Τέρμα τα λόγια και οι Ερωτήσεις.
Πάρε τους στίχους μου να ξεφυλλίσεις.
Όλη η ζωή μου με τέχνη κρυμμένη.
Κάθε πνοή της για εσένα δοσμένη.


Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.
Poem by, toxotina73

Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.


Οι κερασιές θ' ανθίσουν και φέτος

Το μόνο που μπορώ

Το μόνο που μπορώ να γράψω καλά. ειναι η  φράση  σ' αγαπώ ...

"Τίποτα δεν διαρκεί

"Τίποτα δεν διαρκεί
Τίποτα δεν τελειώνει
Τίποτα δεν είναι τέλειο "