Ζήτω η αγάπη...!!!!

Ζήτω η αγάπη...!!!!

21Αυγ 2009

Σώμα με σώμα

στόμα με στόμα...

με μια ανάσα..

με μια φωνή...

Ζήτω τα λάθη

ζήτω τα πάθη

ζήτω η ΑΓΑΠΗ...

Ζήτω η ΖΩΗ!!!!!

TAGS

Δώσε μου τη μάσκα που φοράς

«Οι άνθρωποι είναι λιγότερο ο εαυτός τους όταν μιλούν αυτοπροσώπως.

Δώστε τους μια μάσκα και θα πουν την αλήθεια»:

                                                                         Όσκαρ Ουάιλντ.

 Μη με ρωτάς  όταν  γελάω η  κλαίω

αν  πονάω.

Όταν κρυώνω  αν θέλω να  ντυθώ

ή , γυμνή   μέσα στο χιόνι

 να   κρυφτώ.

Μη μου ζητάς  να ορκιστώ

τον  Έρωτα Θεό  αν προσκυνάω

ή αν  Εσένα αγαπάω

 Ποια καλντερίμια τις νύχτες

ο νους μου περπατάει.

Πόσα απ' τα ΟΧΙ   του  ,

ΝΑΙ  τα  μολογάει.

Μη μου μετράς τα λόγια

αν  μου βγαίνουνε  σωστά.

Το έλλειμμα είναι  στ' άστρα

που ξεμείναν λιγοστά.

Δώσε μου τη μάσκα που φοράς

να την φορέσω

κι ό,τι θέλεις τότε  να σου πω

θα το μπορέσω.

Όταν  ο Ποιητής εμπνέεται  από ένα αδόκιμο έμμετρο .

"Πάρε τη μάσκα που φορώ

και πάμε γι άλλους τόπους

εκεί που τ΄ άστρα ξενυχτούν

μ΄ ανθάκια κι άγιους πόθους.

Τάκης Τσαντήλας

In: Η Ζωή μας!!!

Η Μάσκα…

Posted by: feggaroskoni on: Μαρτίου 12, 2007

• In: Η Ζωή μας!!!
• 
  

“Είναι βράδυ! Και όπως κάθε βράδυ πλήθος σκέψεις τριγυρνούν στο μυαλό μου…
Γιατί, λέω μέσα μου κάθε άνθρωπος σκεπάζει με μια ψεύτικη μάσκα το αληθινό του πρόσωπο και προσπαθεί να μοιάσει κάπου αλλού;
-Πες μου… -Γιατί,
Γιατί, αφού εσύ που διαβάζεις τους στίχους μου είσαι κατά βάθος καλός και ρομαντικός, γιατί προσπαθείς να με πείσεις ό,τι είσαι ρεαλιστής;
-Όχι!!! Δεν είσαι!!!
-Αυτή είναι η ψεύτικη σου μάσκα.
Η μάσκα σου…
Γι’ αυτό εάν θέλεις να αγαπήσεις και να αγαπηθείς πραγματικά πέτα την …όσο πιο γρήγορα μπορείς από το ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ…”

evaggelos Rigas Αχ και να γινότανε...

evaggelos Rigas

Αχ και να γινότανε...

Είναι κάτι στιγμές που σκέφτομαι διάφορα. Παράπονα σε συμπεριφορές που καταλήγουν σε οργή και σε ακραίες σκέψεις.
Διαβάζω αποφάσεις κομματικές γραμμές. Λένε, “δεν πρέπει να απεργήσουνε αυτοί, δεν πρέπει να φωνάξουνε οι άλλοι. Να κλείσουν δρόμους και σχολειά. Θα ερημώσει η αγορά κι ο τουρισμός φτερά θα κάνει. Μα είστε άνθρωποι εσείς, να μη λυπάστε τα παιδιά, τους γέρους, αυτούς που πάνε στη δουλειά. Τώρα που κινδυνεύει η χώρα. Αλλά είπαμε. Καλά που ήμασταν εμείς και σώθηκε η χώρα. Εσείς μας φέρατε ως εδώ. Δε θα το επιτρέψουμε και στο γκρεμό να πάμε. Κι αν δεν πιστεύεις άνοιξε τηλεόραση να δεις τι γνώμη έχει ο λαός. Το λέει κι ο Πρετεντέρης…
Γλιτώσαμε το θάνατο κι ήταν στο παρά πέντε.”
Υποκριτές! Ρολόι στο χέρι ο θάνατος έπαψε να φορά. Του κόψατε το χέρι και το φορέσατε εσείς. Γυμνώσατε ακόμα και το θάνατο. Στην απληστία σας , φάνηκε λίγη η ζωή.
Γι’ αυτό λοιπόν περνούν απ’ το μυαλό διάφορα. Όπως ας πούμε να γίνει κάτι ξαφνικό και να χαθεί το χρήμα. Να πάψουν τα νομίσματα, να πάψει ο χρυσός να έχουνε αξία. Θέλω να δω τα πρόσωπα, θέλω ν’ ακούσω να μιλούν αυτοί που κυβερνάνε. Πόσο ανήμποροι κι ανίσχυροι θεέ μου θα’ ναι!
Φιγούρες απ’ το παρελθόν που τους σκοτώσαν το παρόν.
Δίχως λεφτά, δίχως στηρίγματα και θα, γελοία ανθρωπάκια χωρίς ζωή στα ξαφνικά. Να δω πως θα μιλούν στην τηλεόραση μπροστά. Να βγαίνουν στην πορεία κι όλοι εμείς, λίγο χειρότερα από πριν άσχετο με το όνειρο, με αποφάσεις σαν κι αυτές να λέμε πως δεν πρέπει. Καλά, μεσ’ στις γιορτές, στις πανελλαδικές, τώρα που αρχίζει ο τουρισμός! Δεν το κατάλαβες καλά. Τα δακρυγόνα νάν’ καλά.
Που να το φανταζόσουνα την ώρα που τ’ αγόραζες πως θα χτυπούν εσένα.
Θέλω να δω, αυτό να δω κι ύστερα ας πεθάνω, όπως το λέει ο λαός συχνά. Αυτός που την ανάγκη του βιώνει στα αθόρυβα, στα σκοτεινά τα δρώμενα. Αυτός που τη ζωή του κόλαση την έχουν κάνει, αυτοί που στον ιδρώτα του μα και στο αίμα πάνω πουλάνε πνεύμα ανήθικο, χρυσαφικό κλεμμένο στην αγορά των λουλουδιών. Αυτός που, δεν είναι άμοιρος κι αυτός.
Για νάμαστε και δίκαιοι το πιο πολύ ευθύνεται αυτός.
Αυτός που το επέτρεψε και συνεχίζει ακόμα πάνω στο πλιάτσικο να κάνει τον τσιλιαδόρο της ντροπής για λίγα ψίχουλα στο χώμα.
Ας είναι…
Αυτό το όνειρο θα ήθελα να ζούσα
Θα ήταν αρκετό έστω μια μέρα μόνο
Ν’ αλλάξει ο κόσμος τη ματιά που φανερώνει τη χαρά, να δει πόσο γυμνοί είναι αυτοί που κυβερνούν τη γη, να δει πως δεν του πρέπει η ζωή στο φόβο.
Αχ και να γινότανε, μια μέρα μόνο…

Ευάγ. Ρήγας

" Όμορφο Σαββατόβραδο σε όλους σας!!! "

• 
  

ΚΑΛΟ & ΚΑΚΟ

Καλό - κακό, αμαρτωλό - άγιο, καθαρό - ακάθαρτο, υγιές - νοσηρό, όμορφο - βδελυρό.....Δίπολα που πηγαινοερχόμαστε και....καμιά φορά, κβαντικώ ή ερωτικώ τω τρόπω, τα ζούμε ταυτόχρονα....Σαν το φως κι η ψυχή, με δύο "φύσεις"....

ΣΤΑ ΦΥΛΛΑ

στα φύλλα της απαντοχής μετρώ σταγόνες.
Υγρό το πανωφόρι πάνω στο κάστρο της τρελής
και οι κερασιές ωρίμασαν.
Για χρόνους τώρα αδειανούς, με τις βρισιές και τις ντροπές ποτίζαν το περβόλι. Κορίτσι, έβγα στους ανθούς. Είν’ η φωνή του φεγγαριού πίσω απ’ τα σύννεφα. Έλα, μη στέκεις μάτια μου χλωμό. Έχουν γυμνώσει το μυαλό σου, μη σου παγώσει κι η καρδιά! Φόρα το πανωφόρι σου κι ας είναι και υγρό. Μεσ’ στο νερό είν’ η ζωή. Κι αν σάπισε η σκέψη
Είν’ ο καρπός ,
ο γιός της Άνοιξης,
που λαχταρά ν’ ανοίξετε φτερά.

Ευάγ. Ρήγας

"Kαλό ξημέρωμα!!!"

Θέλει καρδιά η Ανάσταση

 Evaggelos Rigas's photo.

Θέλει καρδιά η Ανάσταση

Υπόγεια σκλάβα η λάμπα με καπνισμένα τα φιλιά πάνω στο πάτωμα που τρίζει.
Κρατά στο χέρι το κερί. Είναι τυφλή μα φαίνεται να βλέπει.
Κάτι σαν θαύμα. Πρωτοφανές το σκηνικό.
Οι ζηλωτές παραληρούν κι οι άλλοι μεσ’ στο κλάμα.
Οράματα και μαγικά σάρκα να παίρνουν και οστά.
Ακολουθούν οι είλωτες, μαζί οι δεσμοφύλακες και τελευταία η ζωή να αργοσβήνει. Σαν το τσιγάρο το στριφτό, σαν τη φωτιά που την καρφώνουν στο σταυρό.
Ζούμε τις μέρες των Παθών. Πιο ζωντανά δε γίνεται.
Στον πολυθρόνο μας εμείς και ο Χριστός μπροστά μας.
Μια προβολή στο σώμα μας είν’ τα καρφιά και η ψυχή σαν στρουθοκάμηλος σε προσευχή γυρεύει την Ανατολή στην πιο βαθιά την τρύπα.
Οδηγητής ο θάνατος πάνω στο αίμα του Θεού και η Ανάσταση θέλει καρδιά για νάναι και δική μας.

Ευάγ. Ρήγας

"Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση για όλους μας!!!"

Unlike · · Promote · Share