Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014

Στην αγκαλιά σου

Στην αγκαλιά σου

Στην αγκαλιά σου
όλα τα πρέπει και τα μη
βουβά κοιτούν
και τι να πούνε πια δεν έχουν
τα λένε όλα
του κορμιού σου οι στεναγμοί
πάνω στα κάστρα
των χειλιών σου καθώς πέφτουν

Κι όταν το σώμα
συνεπαίρνουνε σεισμοί
και την καρδιά μου
ταξιδεύουνε ανέμοι
σκόρπια ερείπια
τα πρέπει και τα μη
όλα σωριάζονται στη γη
που τώρα τρέμει

Στην αγκαλιά σου
όλα τα πρέπει και τα μη
λεηλατούνε
οι αρχαγγέλοι του ερωτά μας
νύχτα γεννιούνται
των θνητών ναι οι θεοί
έτσι γυμνοί
μέσα απ’ το ρίγος της καρδιάς μας
Το έβαλε εδώ ο

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Για μια στιγμή

Για μια στιγμή



Γίνε ο κόσμος μου εσύ
κι εγώ στα μάτια σου πρωί θα ανατέλλω
σε ένα πέλαγος βαθύ
όσο θα χάνομαι στων πέπλων σου τα θέλω.

Για μια στιγμή
γίνε βοριάς, γίνε νοτιάς, πάνω στο άρμα του ανέμου
κι εγώ η γη
που θα χτυπά, αυτός ο οίστρος του ακήρυκτου πολέμου.

Γίνε η ανάσα μου εσύ
και μπες στο στήθος μου μια νύχτα έτσι λάθρα
πιάσε το χέρι μου και ύστερα μαζί
σάλπισε τρις κι όλα θα πέσουνε τα άτρωτα τα κάστρα.
Το έβαλε εδώ ο -
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Άσπλαχνα δες πως σε θωρεί

Άσπλαχνα δες πως σε θωρεί

 
 
Αντικριστά σου κάθισε
με παγωμένο βλέμμα
Ίδιο με κείνο που κυλά
στις φλέβες σου το ψέμα
κι ύστερα πάνω σου μετρά
τις στάλες του ιδρώτα
που τρέχουν απ το μέτωπο
στα παγωμένα χνώτα
Άσπλαχνα δες πως σε θωρεί
ξένο παιδί και νόθο
αδιάφορα παρατηρεί
στο πρόσωπο το μόχθο
λες και δεν γνώρισε καμιά
απ τη δική του ευθύνη
ετούτη η φλόγα το κερί
που καίει κι όλο φθίνει
Μονάχα αλλάζει πρόσωπα
στον ήλιο στο σκοτάδι
παίρνει του γέλιου τη μορφή
την αποσκιάδα του Άδη
αφήνοντας στα χείλη σου
λίγο θανάτου γεύση
αυτή η πανούργα η ζωή
για ότι σου ‘χει πέμψει
Το έβαλε εδώ ο -
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ του εγώ....

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ του εγώ....





Κοίταξέ με!!!Kοίταξέ με στα μάτια...σ'αυτά τα μάτια που όταν κλαίγανε εκλιπαρώντας να καταλάβεις, έστρεφες το κεφάλι οργισμένη. Καταραμένη κατάρα που σε βρήκε! Ερχόταν στιγμές που προσπαθούσες βίαια να με τραβήξεις από μέσα σου..., να ξερριζώσεις και το τελευταίο κομμάτι ύπαρξής μου..., μακάρι να με σκότωνες, σκεφτόσουν...Ευχόσουν να ήμουν αλλιώς, ευχόσουν να μην υπήρχα ΕΓΩ που ταλαιπωρούσα τον ύπνο σου κρατώντας σε "ΞΥΠΝΙΑ", εγώ που σε πλημμύριζα θλίψη, αιώνια μερόνυχτα...Εγώ που ήμουν πανικός χωρίς αρχή, μια φρίκη χωρίς τέλος...
Μα θυμήσου, κάθε φορά που έπαιρνα ανάμεσα στα δάχτυλά μου το σκληρό σου κέλυφος προσπαθώντας να το διαπεράσω με το χάδι μου, όρθωνες τείχη σκληρότητας, συμπαγή κι αδιαπέραστα. Δεν μπορούσα να φτάσω στο βάθος, δεν με άκουγες, δεν άκουγες εσένα.Έγινες υπηρέτης όλων κι εγώ ακολουθούσα τις εντολές σου.Με πόνεσες, με τραυμάτισες.... μα άντεξα τα ουρλιαχτά σου που σκίζαν το σκοτάδι, τα ατέλειωτα "γιατί" ...Έφταιγε η μάνα σου που σε γέννησε έτσι "ανήσυχη", "ευαίσθητη", "μίζερη", "αντικοινωνική", να πω κι άλλα?Έφταιγαν οι άλλοι για την κατάντια σου...ΕΦΤΑΙΓΑ ΕΓΩ...Πάντα κάποιος έφταιγε...Έτσι έπρεπε να γίνει...Μα δε σκέφτηκες ποτέ πόσο δυνατή ήσουν ΨΥΧΗ μου...Με τρόμαζες ακόμα κι εμένα όταν με τραβούσες βίαια στον Άδη, γκρινιάρικο παιδάκι που του πήραν το παιχνιδάκι... κι ας ήξερα ότι ήσουν ΙΚΑΝΗ να ξαναβγείς...Ξεγέλασες κι εμένα μάγισσα...Σε γούσταρα γι'αυτό δεν έφυγα...

Σαράντα χρόνια μετά...το σχέδιό σου, κουβάρι που το ξετύλιγες σα μίτο, ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ...Ποιός ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ Αριάδνη μου?Αυτός που τάχα δεν έβλεπες την έξοδο , αλλόφρονη Μαινάδα του Ευριπίδη, τυλιγμένη στον κισσό σου γόησσα...?Ποιά τέρατα?Αυτά που έπλαθες μόνη σου περίτεχνη κεντήτρα παραμυθατζού?Τι να σε κάνουν τα φτωχά πλάσματα που έβαζες κι έβγαζες Εσύ ο πρώτος σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής? Οι υπόλοιποι κομπάρσοι απλώς, εξυπηρετούσαν την πλοκή...το σκοπό...












Αναρτήθηκε από στις
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

Η δική σου Αρχή...

Η δική σου Αρχή...



Ως το τέλος της αμφιβολίας
της ελπίδας,του πάθους,
των πόθων,της απελπισίας,
της πίκρας,του πόνου,της θλίψης
της ερημίας,της απώλειας,της μνήμης,
της λήθης, να τραβάς.


Να τραβας πάντα ως το Τέλος..!!
εκεί είναι η δική σου  Αρχή.




Μόνο εκεί ενώπιος ενωπίω πια
αγγίζεις το μέσα σου φως.

Ψυχή καρδιά και πνεύμα
μην  πετάς πια την αλήθεια σου
στης σιωπής το πέλαγος.




Εν Αρχή Ην ο Λόγος


της Αγάπης το άφθιτο Φως








Αναρτήθηκε από στις
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014

Weż mój cały świat.ღ

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Φαίδρα.

Φαίδρα.


“ΦΑΙΔΡΑ” του Jean Racine, από το Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας – Επίδαυρος 10-11 Ιουλίου 2009
Φλεγόμενη από το ανεξέλεγκτο πάθος για τον νεαρό θετό της γιο η Φαίδρα, με την εντύπωση ότι ο Θησέας, ο χαμένος σύζυγός της, είναι νεκρός, ομολογεί τους πιο μύχιους πόθους της, εισερχόμενη έτσι σ’ έναν σκοτεινό εφιάλτη. Όταν ο Θησέας επιστρέφει, σώος και αβλαβής, η Φαίδρα -από φόβο μήπως εκτεθεί- κατηγορεί τον θετό της γιο ότι τη βίασε. Η έκβαση δεν θα μπορούσε παρά να είναι ολέθρια. Η Έλεν Μίρρεν ερμήνευσε έξοχα τον ομώνυμο ρόλο σ’ αυτό το τραγικό έργο του Ζαν Ρασίν, με μία ολοκάθαρη φωνή να “σκίζει” την ησυχία του αργολικού θεάτρου, σε ελεύθερη μετάφραση του Άγγλου ποιητή Τεντ Χιούζ, ανεβάζοντας έτσι στο ζενίθ τον πήχη στα φετινά Επιδαύρεια. Έξοχη και η βετεράνος ηθοποιός Μάργκαρετ Τσίζακ στον ρόλο της ανθρώπινης-δολοπλόκας γριάς Οινώνης.
Ευτυχώς το είχαμε οργανώσει καιρό πριν, βρήκαμε χρόνο στο πολυφορτωμένο μας πρόγραμμα, διανυκτερεύσαμε και Ναύπλιο, και πήραμε μία ανάσα πολιτισμού που τόσο χρειαζόμασταν! Εξαιρετική παράσταση, απίστευτες ερμηνείες οσκαρικού βεληνεκούς, μία αμίμητη Έλεν Μίρεν, με μόνη ένσταση ότι οι υπέρτιτλοι δεν θα έπρεπε να είναι μόνο στο κέντρο της σκηνής, αλλά και στα πλαινά ώστε να εξυπηρετηθούν και όσοι βρίσκονταν στα πλαινά του κοίλου μέσα στο κατάμεστο -άνευ υπερβολής- Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.
Σκηνοθεσία: Nicholas Hytner
Σχεδιαστής: Bob Crowley
Φωτισμοί: Paule Constable
Μουσική/ ηχητικός σχεδιασμός: Adam Cork
Φωνητική διδασκαλία: Kate Godfrey
Υπεύθυνος προσωπικού: Nadia Fall
Επικεφαλής διευθυντής σκηνής: Anna Hill
Διευθυντής σκηνής: David Milling
Βοηθός διευθυντή σκηνής: Ian Farmery
Επιμέλεια κοστουμιών: Christine Rowland
Υπερτιτλισμός: Χριστίνα Παγκουρέλη
Διανομή:
Ιππόλυτος: Dominic Cooper
Θηραμένης: John Shrapnel
Οινώνη: Margaret Tyzack
Φαίδρα: Helen Mirren
Πανόπη: Wendy Morgan
Αρίκια: Ruth Negga
Ισμήνη: Chipo Chung
Θησέας: Stanley Townsend
Γιος Φαίδρας: Γιώργος Λιακόπουλος
A phrase to remember (ή αλλιώς, ό,τι θα ήθελα να σου πω αλλά δεν θα μπορέσω ποτέ μου):
“Κοίταξέ με – βλέπεις μια γυναίκα σε παραφορά. Είμαι ερωτευμένη.”~ από erotas στο Ιουλίου 27, 2009.
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)