Παραλήρημα...

Παραλήρημα...

Η όψη σου ολόλαμπρη ...
Όμορφη...γυμνή...στην άκρη της θάλασσας...
Το κύμα παλεύει να σε αγκαλιάσει...
Σε ποθεί...σε θέλει...
Ο ήλιος σε βλέπει...σου χαμογελά ...

Προσθέτει το φως του στην λάμψη σου...
Τα μακριά σου μαυρισμένα πόδια...
σταυρώνουν θεϊκά σε ένωση θαύματος...
Τα μικρά στητά σου στήθη ανεβοκατεβαίνουν ...
Πνοή παίρνουν απ την καρδούλα σου...
Τα μαλλιά σου χύνονται πάνω
στην ξανθή άμμο παίρνοντας το χρώμα της...

Ένα διαμάντι μέσα σου ....
Δονεί όλο τον κόσμο....
Ρυθμός... όραση... κίνηση...
Απόλαυση ...τελειότητα ....
Έρωτας...μυσταγωγία ...

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Στου ουρανού την αιώρηση

Με αιωρήσεις στο άπειρο

επισημαίνεις ευαισθησίες 

στο δικό σου σύμπαν.

Τότε μου είχες πει…

«Σ’ αγαπώ από ’κει που αρχίζει ο ουρανός

ως εκεί που τελειώνει!»

Κι όταν σε ρώτησα…

«Που είναι η μέση του ή έστω

κάποιος ενδιάμεσος σταθμός

για να ξεχωρίσω

τη διάσταση της απόστασης;»

τα σύννεφα ψιθύριζαν

την ανομβρία ημερών

που έρχονται…

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ

Αφοσίωση

Αφοσίωση

Αφοσιώνεσαι στη νύχτα

στο πέρασμα ολόγιομης σελήνης

απ’ το παράθυρό σου.

Μια λάμψη της ξεστρατίζει στο κομοδίνο

πέφτει στο νερό που κρατάς για το βράδυ

με την ψευδαίσθηση

πως θα πιεις ολόκληρο το φεγγάρι

για να ξεδιψάσουν κι απόψε οι πόθοι.

Άλλη μια φορά ικετεύεις

να μη δύσουν όταν αφομοιώνεις τη σιωπή

ακρωτηριάζοντας την έξαψη

που σου μιλά με λυγμούς

στα σεντόνια της λύπης.

Αισθάνομαι…

πως ανεξακρίβωτη στιγμή

θα πάρεις της δυσπιστίας το δρόμο

κι ούτε που σε νοιάζει

η απόσταση μιας ακόμα διάνυσης

στα φονικά του παράλογου

στις διαστάσεις… της αμφιβολίας.

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ

Ομφάλια δέσμευση

 

 

 

Ομφάλια δέσμευση

Ενδύομαι το σκοτάδι.
Ομφάλια δέσμευση.
Πρωτόγονη λατρεία.
Μοιραία η εξέλιξη απ'το σκοτάδι.
Χαμηλά.
Έρεβος δίχως πάτο.
Δίχως ψυχή.
Σε δρόμο απόψε μοναχοί.
Ψυχές, σκιές και άγγελοι.
Και δαίμονες ακόμα.
Όλοι μαζί.
Κοιτάμε.
Το πατρικό ετούτο σκότος.
Που χαϊδεύει.
Τη στυγνή πραγματικότητα.
Και που με ελπίδα και με φως,
συγκρούεται ολάκερο.
Ομφάλια δέσμευση.
Κομμένη.

Πάρε τις λέξεις τούτες.
Μα το σκοτάδι άσε μου.
Για μένα.

Αναρτήθηκε από Κωνσταντίνος Σιάκας στις 1:30 μ.μ.

Πνιγμός

 

 

 

 

 

Πνιγμός

Τι περίεργο πράγμα η αγάπη.
Σαν την θάλασσα.
Αν δεν ξέρεις κολύμπι.
Καταδικασμένος είσαι.
Να πνιγείς.

Αναρτήθηκε από Κωνσταντίνος Σιάκας στις 11:04 π.μ.

 

 

 

 

Κρότος

 

 

 

Κρότος

Δεν φοβάμαι..

δεν φοβάμαι σου λέω,

μη γεράσω

μη σαπίσω

μην ψοφήσω στην πέτρινη άκρη ενός δρόμου,

αυτού του δρόμου..

Τίποτα δεν φοβάμαι.

Μόνο τη γαμημένη ώρα φοβάμαι

που τα χέρια μου θα τρέμουν,

τα χείλη σου θα σβήνουν..

Ούτε να σ' αγκαλιάσω ίσως δεν θα μπορώ,

να σε αγγίξω,

να σε φιλήσω,

να σε γευτώ.

Και ίσως τότε..

τα μάτια μας δεν θα γνωρίζουν,

τ' αυτιά μας δεν θ' ακούνε.

Δεν φοβάμαι,

δεν φοβάμαι σου λέω,

πάρε με έξω

έξω στα χωράφια του μυαλού σου

σαν ένα άλογο κουτσό να με τελειώσεις.

Με φιλί στερνό.

Δίχως αντίο.

Οι λέξεις γι'αυτό που νιώθω..

δεν αρκούν όλου του κόσμου οι λέξεις..

Θα σε ξαναβρώ.

Να το ξέρεις πως θα σε ξαναβρώ, δεν φοβάμαι.

Και ας μου πάρει τα άστρα,

κι ας μου πάρει το σύμπαν και την κόλαση ακόμα.

Θα σε ξαναβρώ.

Και νέος πάλι θα σε δω.

Να σε ακούσω μόνο λίγο.

Να σε γευτώ.

''Πουτάνα ζωή, την κέρδισες πάλι αυτή τη μάχη''.

(Ένα σημείωμα έγραφε δίπλα στο κομοδίνο)

-ΚΡΟΤΟΣ-

Αναρτήθηκε από Κωνσταντίνος Σιάκας στις 3:48 μ.μ.

Περαστικές Ομοβροντίες

 

 

 

Περαστικές Ομοβροντίες

Σε τζάμι επάνω.

Κολλάει το βλέμμα.

Περαστικές ομοβροντίες,

χαμένων ψυχών.

Βουλιάζουμε.

Στην απάνθρωπη δυσπλασία,

της ψυχής μας.

Έργο ημιτελές.

Που είσαι κτίστη;

Που είσαι Πατέρα;

Μόνο βροχή στέλνεις.

Μόνο σιωπή.

Τα δάκρυα δεν ξεπλένουν.

Κυλάει το σκότος.

Νωχελικά.

Ωμά.

Λάμψεις/ψυχές/μάτια

στο σκότος δοσμένα.

Κολλάει το βλέμμα.

Απόψε με θλίψη.

Δυο μάτια σου λένε,

όσα τα χείλη δεν είπανε ποτέ.

Σ'αγαπάω/μου λείπεις/φοβάμαι/

πονάω/κλαίω/γιατί

Ας είναι αυτή η κηδεία μας.

Και ο επιτάφιος μας.

Μύρισε η γαζία στην γωνία.

Στο τζάμι έμεινε το αποτύπωμα.

Της καταραμένης/άδοξης/πουτάνας/

ψυχής μου.

Σ'αγαπώ/Σε μισώ/

Λάμψη

Αναρτήθηκε από Κωνσταντίνος Σιάκας στις 11:57 π.μ.