Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

Θέλει καρδιά η Ανάσταση

Θέλει καρδιά η Ανάσταση

Υπόγεια σκλάβα η λάμπα με καπνισμένα τα φιλιά πάνω στο πάτωμα που τρίζει.
Κρατά στο χέρι το κερί. Είναι τυφλή μα φαίνεται να βλέπει.
Κάτι σαν θαύμα. Πρωτοφανές το σκηνικό.
Οι ζηλωτές παραληρούν κι οι άλλοι μεσ’ στο κλάμα.
Οράματα και μαγικά σάρκα να παίρνουν και οστά.
Ακολουθούν οι είλωτες, μαζί οι δεσμοφύλακες και τελευταία η ζωή να αργοσβήνει. Σαν το τσιγάρο το στριφτό, σαν τη φωτιά που την καρφώνουν στο σταυρό.
Ζούμε τις μέρες των Παθών. Πιο ζωντανά δε γίνεται.
Στον πολυθρόνο μας εμείς και ο Χριστός μπροστά μας.
Μια προβολή στο σώμα μας είν’ τα καρφιά και η ψυχή σαν στρουθοκάμηλος σε προσευχή γυρεύει την Ανατολή στην πιο βαθιά την τρύπα.
Οδηγητής ο θάνατος πάνω στο αίμα του Θεού και η Ανάσταση θέλει καρδιά για νάναι και δική μας.

Ευάγ. Ρήγας

"Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση για όλους μας!!!"

Unlike · · Promote ·

Σάββατο 27 Απριλίου 2013

evaggelos Rigas Άκου μικρέ!


Άκου μικρέ!

Είσαι μικρός κι όλο ρωτάς. Όλοι μαζί, από γονείς, τους συγγενείς, τους ρήτορες, της εξουσίας ηγήτορες, πρέπει να μάθει λένε, να μάθει την αλήθεια το παιδί.
Είσαι μεγάλος και ρωτάς γιατί δεν έχει ο φτωχός ψωμί και ξαφνικά, είσαι του κράτους σου εχθρός.
……..
Να κάνεις είσαι λεύτερος όσο το κράτος δε χαλάς. Το σπίτι σου στον άστεγο και φαγητό στον άνεργο αν θέλεις δώσε, μα μη ρωτάς. Είναι φωτιά το να ρωτάς γιατί πεθαίνει ο κόσμος. Ποιος είσαι εσύ όπου τολμάς και αψηφάς τα όρια που σου βάλαμε; Άκου μικρέ! την εξουσία να μιλάς, εμείς στη δώσαμε κι εσύ τη βάφτισες δημοκρατία να νοιώθεις τάχα δυνατός. Μα αν συνεχίσεις να ρωτάς, κάτω απ’ τη σόλα μας θα λιώσεις, σαν τον σκουλήκι που πατάς.
……..
Βία, υποκρισία και ντροπή.
Να οι αρχές οι σύγχρονες που χτίζουν λένε τη ζωή.

Ευάγ. Ρήγας
Άκου μικρέ!

Είσαι μικρός κι όλο ρωτάς. Όλοι μαζί,  από γονείς, τους συγγενείς, τους ρήτορες, της εξουσίας ηγήτορες, πρέπει να μάθει λένε, να μάθει την αλήθεια το παιδί.
Είσαι μεγάλος και ρωτάς γιατί δεν έχει ο φτωχός ψωμί και ξαφνικά, είσαι του κράτους σου εχθρός.
……..
Να κάνεις είσαι λεύτερος όσο το κράτος δε χαλάς. Το σπίτι σου στον άστεγο και φαγητό στον άνεργο αν θέλεις δώσε, μα μη ρωτάς. Είναι φωτιά το να ρωτάς γιατί πεθαίνει ο κόσμος. Ποιος είσαι εσύ όπου τολμάς και αψηφάς τα όρια που σου βάλαμε; Άκου μικρέ! την εξουσία να μιλάς, εμείς στη δώσαμε κι εσύ τη βάφτισες δημοκρατία να νοιώθεις τάχα δυνατός. Μα αν συνεχίσεις να ρωτάς, κάτω απ’ τη σόλα μας θα λιώσεις, σαν τον σκουλήκι που πατάς.
……..
Βία, υποκρισία και ντροπή.
Να οι αρχές οι σύγχρονες που χτίζουν λένε τη ζωή.

Ευάγ. Ρήγας

Νανούρισμα - 2007


Νανούρισμα - 2007      

 
Στίχοι:  
Μάρω Βαμβουνάκη
Μουσική:  
Τάκης Βούης
Έλα κοιμήσου εσύ κι εγώ κοντά σου πετάω
απ`το παράθυρο περνώ στο μαξιλάρι.

Στο κεφαλάκι σου θα μπω ν`ανακατέψω
τους φόβους και τα όνειρα κι όλες σου τις αγάπες.
Στο κεφαλάκι σου θα μπω και θα τα διώξω.
Μονάχα εγώ να είμαι εκεί μονάχα εμένα να`χεις.

Έλα κοιμήσου εσύ κι απ`τ`ανθογυάλι πέφτουν
τα νυχτολούλουδα που`φτιαξες με μολύβι.

Ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς -


Ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς - 1998  
    
 
Στίχοι:  
Φίλιππος Πλιάτσικας & Μάρω Βαμβουνάκη
Μουσική:  
Φίλιππος Πλιάτσικας

Βρίσκω τα κομμάτια σου εκείνα τ’ ακριβά σου,
τ’ αγκάλιασα, τα κράτησα για να θυμάμαι τ’ όνομά σου.
Στο δρόμο σέρνοντας σκυφτός, σελίδες τα όνειρά μου
στεφάνια απ’ τις ελπίδες μου και το άγχος του έρωτά μου.

Αυτές τις ώρες που έρχεσαι ζεστή και βελουδένια
μου είναι δύσκολο να είμαι απλώς χωρίς εσένα.

Νυχτερινό - 2001


Νυχτερινό - 2001     
 
 
Στίχοι:  
Μάρω Βαμβουνάκη
Μουσική:  
Τάκης Βούης

Και τα μεσάνυχτα κυλάνε, κυλάνε,
με τις ζωές μας που περνάνε, περνάνε,
κι εσύ είσαι μοναχή.

Η σιγαλιά σου που απλώνει, απλώνει,
και το ρολόι με μαλώνει, μαλώνει,
που εσύ είσαι μοναχή.

Πάω στην κουζίνα για καφέ,
θα φτιάξω έναν διπλό,
δίχως καθόλου ζάχαρη,
και με ζεστό νερό,
στέκομαι στο παράθυρο,
κοιτάζω το σκοτάδι,
κι εκείνο το λουλούδι σου,
που έμεινε ξερό.

Η μια βραδιά τρώει την άλλη, την άλλη,
μέσα στου πόνου τη ζάλη, τη ζάλη,
κι εσύ είσαι μοναχή.

Μέσα σε μυστικά κλεισμένος, κλεισμένος,
και στην καρέκλα μου δεμένος, δεμένος,
κι εσύ είσαι μοναχή.

Πάω στην κουζίνα για καφέ,
θα φτιάξω έναν διπλό,
δίχως καθόλου ζάχαρη,
και με ζεστό νερό,
στέκομαι στο παράθυρο,
κοιτάζω το σκοτάδι,
κι εκείνο το λουλούδι σου,
που έμεινε ξερό.

Και τα μεσάνυχτα κυλάνε, κυλάνε,
με τις ζωές μας που περνάνε, περνάνε,
κι εσύ είσαι μοναχή.

Να σε πάρω και να φύγουμε


   


Στίχοι:  
Μάρω Βαμβουνάκη
Μουσική:  
Τάκης Βούης

Ξέρω ένα τρένο που`ναι φτιαγμένο
από τον άνεμο και τις φωτιές
έχει φτερούγες, έχει και ρόδες
και ταξιδεύει στις εποχές.

Το Φθινόπωρο πάντα συμβαίνει
όταν πέφτει βαριά η συννεφιά
να σφυρίζει ξανά στην ψυχή μου
να με παίρνει μακριά στα παλιά,
και σε σένα.

Να σε πάρω και να φύγουμε...

Ξέρω τα μάτια σου που`ναι φτιαγμένα
από του μύθου σου την ομορφιά
από τον πόθο μου κι απ`την ανάγκη
κι από του έρωτα την ερημιά.

Το Φθινόπωρο πάντα συμβαίνει
όταν πέφτει βαριά η συννεφιά
να ανατέλλουνε μέσα στο σπίτι
να με παίρνουν μακριά στα παλιά,
και σε σένα.

Να σε πάρω και να φύγουμε


Να σε πάρω και να φύγουμε - 2007  
   
 
Στίχοι:  
Μάρω Βαμβουνάκη
Μουσική:  
Τάκης Βούης

Ξέρω ένα τρένο που`ναι φτιαγμένο
από τον άνεμο και τις φωτιές
έχει φτερούγες, έχει και ρόδες
και ταξιδεύει στις εποχές.

Το Φθινόπωρο πάντα συμβαίνει
όταν πέφτει βαριά η συννεφιά
να σφυρίζει ξανά στην ψυχή μου
να με παίρνει μακριά στα παλιά,
και σε σένα.

Να σε πάρω και να φύγουμε...

Ξέρω τα μάτια σου που`ναι φτιαγμένα
από του μύθου σου την ομορφιά
από τον πόθο μου κι απ`την ανάγκη
κι από του έρωτα την ερημιά.

Το Φθινόπωρο πάντα συμβαίνει
όταν πέφτει βαριά η συννεφιά
να ανατέλλουνε μέσα στο σπίτι
να με παίρνουν μακριά στα παλιά,
και σε σένα.