Πορτρέτο..

Σε μονοπάτια ασημένια τα βήματα περπάτησαν

Νούφαρο σε λίμνη σκυμμένο,

την επιφάνεια φιλούσε

Δύο ζωές στις καλαμιές αγκομαχούσαν

Άνθη χαμομηλιού, πέτρα γυμνή αντάμωσαν

Μια καπνοδόχος μεταχειρισμένη, σύννεφα ζωγράφιζε

Σούρουπο..

Η υγρασία ήδη είχε γεννήσει,

από τον ήλιο του πρωινού

Στο κελάρι έφτασα

μετά την ώρα της συγκομιδής

Ένα πιθάρι λάδι άγουρο,

μέλι, γάλα και σταφίδες ξανθές

Μύγδαλα στο βάζο

Σκόρδα.. πλεξούδες με τη ρίγανη,

άγριο τοίχο έντυναν

Στο δεύτερο καρφί ήσουν κρεμασμένος

Οι λέξεις σου,

η ψυχή σου..

δίπλα στο κέντημα της μάνας..

Χέρια πλασμένα από πηλό.. ζευγαρωμένα..

Πόσες φορές Σε διάβασα;

Ένα τελάρο με μουσαμά ντυμένο

στο τρίποδο επάνω

Με λάμπα φεγγαριού ολόγιομου

και με μουσική το γρύλο που σιγοτραγουδούσε,

βούτηξα το πινέλο

Παλέτα γιομάτη από τα χρώματά Σου

Κάρβουνο δεν γύρεψα να βρω

Ασύμμετρες οι σκέψεις μου

την αίσθησή σου επικαλεστήκαν

Πορτρέτο δικό σου έβαλα στο τρίτο καρφί

Μια πένα με φτερό.. τα μάτια έβλεπαν

Έρωτα το βάφτισα.. του ΄δωσα το όνομά Σου

Ήπια τις δυο γουλιές να αδειάσει το ποτήρι

Πως θα το ξαναγέμιζα;

Στο ξύλινο βαρέλι τώρα πάνω η κούπα μας

Στρώμα παλιό στο πάτωμα

Με κάλεσε

Στο είχα πει

Ανάμνηση δεν θα σε αφήσω να γίνεις

Εκεί.. στο κελάρι με τ΄ αρώματα..

Εκεί σε αντάμωσα..

εκεί σε φίλησα

εκεί σε κάρφωσα..

Για πάντα..

L.N.E

Tags: σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr1ndJkt

Χωρίς Εσένα..

Μαγεμένη τριγυρνώ.

Μαζεύω βότσαλα και βρίσκω εσένα

σημάδι να βάλω.

Πολεμώ τον αντίπαλο.

Ολόγιομο το φεγγάρι.

Βράχνιασε η φωνή από τις κραυγές.

Μία γοργόνα πετάχτηκε άξαφνα εμπρός μου.

Σάστισα.

Περπάτησες προς το μέρος της.

Βυθίστηκες μαζί της.

Ποιος ξέρει για που σε ταξιδεύει...

Ολόγιομο το φεγγάρι.

Ένα άστρο χάραξε μία πορεία στον ουρανό.

Μια σκιά φάνηκε να σε κρατά στην αγκαλιά της.

Ίσως σε κέρδισε ο Θεός.

Βουτώ στη θάλασσα.

Τινάζω τα μαλλιά μου.

Περιμένω τη γοργόνα.

Ξημέρωσε..

στη Λυγερή..

L.N.E

Tags: αφιερωμένα, αναμνήσεις, σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr1U0EiA

Κόρτε..

Φλερτάρουν οι λέξεις

σε ένα ταγκό ερωτικό

που αρχίζει.

Φλερτάρουν οι λέξεις,

και αποθέτουν τον ήλιο, το φεγγάρι,

τάμα στα πόδια σου.

Φλερτάρουν οι λέξεις

και ζωγραφίζουν σύννεφα στον ουρανό

να δραπετεύσεις μαζί μου.

Φλερτάρουν οι λέξεις

και οι νότες συμπληρώνουν το κάλεσμα

μιας σειρήνας του Αιγαίου.

Φλερτάρουν οι λέξεις

στα  κόκκινα ντύνονται,

πίνουν και μεθούν απ΄ το φιλί σου.

Φλερτάρουν οι λέξεις,

έτοιμες για κατάκτηση και λύτρωση,

ξέχειλες από ένταση και πάθος.

Φλερτάρουν οι λέξεις

και προ(σ)καλούν εσένα,

καρδιά μου να τις ακούσεις...

L.N.E

Tags: αναμνήσεις, σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr17YD00

Ικεσία..

Ω ! Θεέ του

Έρωτα.

Ικεσία σου κάνω.

Τον φτερωτό σου Άγγελο

να στείλεις,

σημάδι την καρδιά του να βάλει.

Ω! Θεέ του Έρωτα.

Προσευχή σου στέλνω.

Να προστατεύεις το χαμόγελο

στα χείλη του,

τη λάμψη των ματιών του.

Να παραφυλάς τις νύχτες

τα όνειρά του.

Μη τύχει και εισβάλει η πεντάμορφη Νεράιδα,

που Λησμονιά τη λένε.

Ω! Θεέ του Έρωτα.

Τον έρωτά μου πρόσεχε

μη  και με αφήσει μοναχή.

Και πενθώ τις νύχτες

δίχως τη μορφή του στα όνειρά μου.

Και πενθώ τις μέρες

 χωρίς το άκουσμά του.

Αυτό, το  δίχως νότες τραγούδι του.

Το γέλιο του!

Ω! Νεράιδα της Λησμονιάς,

Απομακρύνσου βιαστικά από το πλάι του.

Άσε με εμένα να τον συντροφεύω.

Να προσδοκώ τον ερχομό του.

Να γεύομαι την  παρουσία του.

Να γεμίζω τις ώρες μου

με το άρωμά του.

Ω! Φτερωτέ μου Άγγελε.

Σημάδι σαν βάλεις την καρδιά του,

πρόσεξε..

Πρόσεξε μη τον λαβώσεις

και χαθεί η ζωή του.

Μη τον ζηλέψεις και τον πάρεις

ταίρι σου να γίνει.

Ω ! Θεέ του Έρωτα.

Όρκο σου κάνω.

Το τάμα που του υποσχέθηκα

να πραγματοποιήσω.

Κι ας χαθώ μετά

Μαζί Σου..

L.N.E

www.fakellaki.blogspot.com

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr0mJ1Yc

Στόχος..

Η αγάπη που σκέπτεται.

Δικαιολογεί.

Συγχωρεί.

Δεν θαμπώνει.

Δεν μαγεύεται.

Γυναίκα λες είναι ο Θεός και γεννά.

Αγάπη γεννά.

Ισορροπεί.

Πολλαπλασιάζει.

Αμαρτία η λατρεία.

Τιμωρεί ο Θεός.

Ζηλότυπος ο ίδιος και δεν αφήνει.

Βάζει όρια.

Ρίχνει καπνό.

Γεννά και η ζωή.

Έρωτες γεννά.

Παιδί της ζωής ο έρωτας.

Παράλληλες οι γραμμές του.

Παιδί του Θεού η αγάπη.

Κύκλος είναι.

Δίχως όρια.

Μπες στο κέντρο.

Στόχος γίνε.

Δεν μπορεί.

Κάποιος θα σε πετύχει.

L.N.E

Tags: αναμνήσεις, σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr0P6dPB

Αυτοί που φεύγουν σφίγγουν τα χείλια

Αυτοί που φεύγουν σφίγγουν τα χείλια
πνίγουν τα δάκρυα να μη φανούν
κι αυτοί που μένουν κουνούν μαντήλια
κι αναστενάζουν γιατί πονούν.

Κι αυτούς που φεύγουν
κι αυτούς που μένουν
οι μοίρες μ' απονιά
πάντα τους δέρνουν.

Αυτοί που φεύγουν κάποιο λυγμό τους
παίρνουν μαζί τους και μιαν ευχή
κι αυτοί που μένουν στο σπαραγμό τους
κάνουν κουράγιο και προσευχή.

Πάμφωτη Κυριακή στο μυαλό

&  στα συναισθήματα όλων!!

MORAL - Αγάπη Ανεκπλήρωτη | MORAL - Agapi Anekpliroti - Official Video Clip

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί πολλοί καταπιάνονται με το θέμα του έρωτα, ενώ ο ανεκπλήρωτος έρωτας παραμένει πάντα κάπως στο σκοτάδι, στην αφάνεια; Λίγοι επιλέγουν να αναμετρηθούν μαζί του στα φανερά και να ανοίξουν τα χαρτιά τους.
Ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι επώδυνος και πολύ προσωπικός, χωρίς ίχνος εγωισμού, με πολλή απογοήτευση όμως και μια αίσθηση ιδανικού. Εδώ βρίσκεται και η παγίδα του ανεκπλήρωτου έρωτα – δεν απομυθοποιείται ποτέ, δεν περνά δοκιμασίες, δε φθείρεται και παραμένει κάπου, να ελλοχεύει, να μας μπλέκει σε φαύλους κύκλους συναισθημάτων και σκέψεων, ονείρων και επιθυμιών που ίσως να μην έχουν καν σχέση με την πραγματικότητα, παρά μόνο τη δική μας.

Η ένταση του ανεκπλήρωτου έρωτα

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας εκφράζεται διαφορετικά από φύλο σε φύλο – φυσικά μιλώντας πάντα σε γενικές γραμμές. Για τους άνδρες, ο ανεκπλήρωτος έρωτας έχει να κάνει με μια χαμένη ευκαιρία, και είναι συνώνυμο μιας απογοήτευσης, γιατί ίσως δεν μπορούν να καταλάβουν τι έφταιξε για την αποτυχία και τη χαμένη κατάκτηση.
Για τις γυναίκες ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι κάτι πιο βαθύ και πιο έντονο, ένα απωθημένο που πάντα θα ζει κάπου μέσα βαθιά τους, ακόμα και όταν ζουν ευτυχισμένα στο πλάι ενός νέου συντρόφου. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας για τις γυναίκες μοιάζει περισσότερο με μια χαμένη μάχη, αλλά όχι με έναν χαμένο πόλεμο… πάντα θα περιμένουν κάπου για να τελειώσουν αυτό που άφησαν μισό. Και τότε συνήθως ή επέρχεται η πλήρης καταστροφή ή ένας πραγματικά πολύ έντονος έρωτας που θα ανεβάσει στα ουράνια και τους δυο.
Ο ανεκπλήρωτος έρωτας αφήνει ένα μόνιμο ερωτηματικό στην ψυχή… τι θα είχε συμβεί άραγε αν… κι αυτό το αν καίει για μέρες, μήνες, χρόνια… ίσως και πάντα. Για αυτό και ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι τόσο σιωπηλός και τόσο ηχηρός ταυτόχρονα, αφήνοντας χαρακιές και σημάδια στην καρδιά.

Ανεκπλήρωτος έρωτας και απωθημένα

Απωθημένα… λέξη που φοβόμαστε μερικές φορές ακόμα και να αναφέρουμε, φοβούμενοι την καταστροφική της μανία. Σαν αγκάθι που γδέρνει, και που υπάρχει πάντα κάπου να μας πονά όσο και αν θεραπεύουμε τις πληγές. Ακόμα και αν βρεις τον έρωτα στο πρόσωπο ενός άλλου ή μιας άλλης, κάτι θα μένει πάντα να μας θυμίζει αυτό το… ανεκπλήρωτο, που θα είναι πάντα σημαντικό και ξεχωριστό.
Σαν με μελάνι, κάποια πράγματα μένουν ανεξίτηλα γραμμένα μέσα μας, όπως μια αγάπη για κάποιον που δεν ειπώθηκε ποτέ, ένας έρωτας που έκαιγε αλλά δεν μας παρέδωσε ποτέ στη λαίλαπά του. Και μετά από όλα αυτά, ακόμα και αν ο έρωτας ο ανεκπλήρωτος υποχωρήσει, πάντα θα υπάρχει μια τρυφερότητα, μια αδυναμία, που θα κάνει πάντα την καρδιά σου να φτερουγίζει και τον κόμπο στο λαιμό να σφίγγει στο άκουσμα του ονόματος εκείνου του ανεκπλήρωτου.
Τα απωθημένα ζουν με την ένταση μιας μνήμης που δεν υπάρχει, μιας ανάμνησης που πήγε να δημιουργηθεί αλλά που τελικά δε γεννήθηκε ποτέ. Βασανιστικός και πάντα παρών, εξαντλητικός μπορεί να πάρει τελικά πολλές μορφές και να κάνει τη ζωή σου να σταματά κάθε φορά που εμφανίζεται και πάλι η αιτία μπροστά σου. Σαν μια φωτιά που σιγοκαίει τη νύχτα και με το πρώτο φύσημα του ανέμου μπορεί να γίνει πυρκαγιά και να κατακάψει τα πάντα.