Η αγάπη είναι σαν τ' αστέρια...

Η αγάπη είναι σαν τ' αστέρια...

"Χαλάει ποτέ η αγάπη;" ρώτησε ο Μικρός...

"Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει; Κι αν ναι, μπορείς άραγε να την κολλήσεις, να την φτιάξεις και να τη χτίσεις;"

"Α, δεν ξέρω" είπε η Μαμά.. "Το μόνο που ξέρω είναι ότι θα σ' αγαπώ για πάντα".

"Κι όταν πεθάνουμε και χαθούμε, θα μ' αγαπάς ακόμη;" είπε ο Μικρός..

"Θα υπάρχει ακόμα η αγάπη;"

Η Μαμά πήρε στην αγκαλιά της τον Μικρό

και κοίταξαν μαζί από το παράθυρο τον ουρανό...

Το φεγγαράκι έφεγγε ψηλά και τ' αστεράκια ήταν φωτεινά...

"Κοίτα, Μικρέ, τ' αστεράκια πώς λάμπουνε στον ουρανό.

Ξέρεις πως πολλά απ' αυτά έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια πια;"

"Τα βλέπεις όμως πώς φωτίζουν ακόμα στον ουρανό;

Η αγάπη είναι σαν τ' αστέρια: Ποτέ δεν πεθαίνει και πάντα φωτίζει"

Μεγάλος πόθος!

Μεγάλος πόθος!

Σε παρακαλώ μην βιαστείς...θέλω να κρατήσει όσο περισσότερο γίνεται...για αυτή μόνο τη στιγμή ο χρόνος να πάψει να κυλά με τον κανονικό του ρυθμό!
Θέλω να νιώσω κάθε άγγιγμα σου...κάθε φιλί σου πάνω στο κορμί μου που καίγεται...τα χέρια σου χαιδεύουν τα μαλλιά μου σε όλο το μήκος τους...σε φιλάω τόσο αχόρταγα,τόσο απελισμένα...θέλω να κλέψω όσα περισσότερα φιλιά σου γίνεται...Αγγίζεις την μέση μου,παίζεις με τις αντοχές μου ενώ τα χείλη σου κατακλείζουν με φιλιά το λαιμό μου...
Ακούς την ανάσα μου;Μπορεί να σου προδώσει αμέσως την κατάσταση μου!
Όλο μου το κορμί ανατριχιάζει...σε θέλω...σε θέλω τόσο πολύ!
Όλη αυτή η ένταση ξυπνάει το θηρίο που κρύβω μέσα μου και τα νύχια μου γδέρνουν το δέρμα σου!
Δεν το αντέχεις...μου αρπάζεις τα χέρια και τα κρατάς σφιχτά...το ξέρεις ότι με πονάς αλλά το βλέμμα σου είναι σαν να μου λέει: "Όχι σε εμένα αυτά μικρή!".
Προσπαθώ να σε φιλήσω...μα δεν με αφήνεις και επιμένεις να με πονάς...
Με τρελαίνεις και την βρίσκεις!
Μου χαμογελάς πονηρά και τότε με σπρώχνεις πίσω κι ανεβαίνεις από πάνω μου...τα μάτια σου μπροστά στα μάτια μου...τα χείλη σου κοντά στα δικά μου...το σώμα σου πάνω στο σώμα μου...μου χαρίζεις τα φιλιά που τόσο λαχταράω χωρίς να περιορίζεσαι μόνο στα χείλη μου μα κατεβαίνοντας κάθε τόσο και λίγο πιο κάτω...τα χέρια μου εξερευνούν το κορμί σου..λιώνω από καύλα κι ακόμα δεν έχουμε αρχίσει...σε θέλω...σε θέλω μέσα μου...σε θέλω για αυτό το βράδυ...και για το επόμενο...και για όσα βράδια θα έρθουν ακόμα...να με γαμάς και να χάνομαι!

Αναρτήθηκε από anxiousgirl στις 12:59 AM No comments:

Τον πόθο δεν ορίζω GIANNIS PAPPAS

Τον πόθο δεν ορίζω

Ανθέ μου λάγνα μου πνοή

Της άνοιξης ματιά μου

Χέρι του έρωτα στη γη

Μέθη μες την καρδιά μου

Αχτίδα μου ασημόχρυση

Δάκρυ μου διαμαντένιο

Γλυκιά τροφή μου θεϊκή

Χέρι μαλαματένιο

Άγγιξες πάλι σήμερα

Της αίσθησης τη μέρα

Κι έχω θηρία ανήμερα

Τις σκέψεις μου για σένα

Ο ήλιος μου συννέφιασε

Και ψάχνει τη ματιά σου

Ο χρόνος μου σταμάτησε

Και ψάχνει τη καρδιά σου

Τα δάχτυλα μου τρέμουνε

Ν αγγίξουν την αφή σου

Όλες οι αισθήσεις καίγονται

Να  ακούσουν τη φωνή σου

Νερό δεν πίνω δε διψώ

Μον’ καίγεται η ψυχή μου

Για ένα δικό σου σ αγαπώ

Πεθαίνει η ακοή μου

Σε θέλω σαν τον ουρανό

Τα σύννεφα τ αστέρια

Να με σκεπάσεις για να μπω

Μες τα δικά σου χέρια

Κυλώ στα μάτια σου ξανά

Δάκρυ κι ανοίγω δρόμο

Φτάνω στα χείλη στο λαιμό

Στο στήθος σου τελειώνω

Στα χείλη σου παίρνω τροφή

Χαϊδεύω τα μαλλιά σου

Στο σώμα σου ψάχνω τη γη

Ακούω την καρδιά σου

Φτάνω στο πίσω του λαιμού

Εκεί σου ψιθυρίζω

Έλα στην άκρη τ’ ουρανού

Τον πόθο δεν ορίζω

Πάνω σε σύννεφο ξανά

Στον έρωτα σου πάλι

Στης αγκαλιάς σου τον ανθό

Να γείρω το κεφάλι

Να πλέξουμε την ηδονή

Στου πάθους μας τα χέρια

Να  ταξιδέψουμε μαζί

Λευκά μας περιστέρια

Να κάνουμε έρωτα ακριβό

Κορμιά τα δυο σαν ένα

Να με γευτείς να σε γευτώ

Να μοιάζει η νύχτα ψέμα

Να σου κρατώ στα χέρια μου

Κοφτές αναπνοές σου

Να μου χαρίζεις μάτια μου

Τις ώρες τις δικές σου

Χείλη να ψάχνουν τη ρωγμή

Εκεί στη δόνηση σου

Σεισμός να γίνει  η στιγμή

Που αγγίζω  την πηγή σου

Να ανοίγεις συ τα πέταλα

Να μπαίνω στον ανθό σου 

Να κάψω κάθε δίψα σου

Κάθε πόθο δικό σου

Σάρκα μου μέρος της ψυχής

Πάθους μου αμβροσία

Να φτάσουμε στα πέρατα

Στη θεϊκή ουσία

Να σε κερνώ στα χείλη σου

τα χείλη ποτισμένα

Της συνουσίας μας κρασί

Τα πάντα μεθυσμένα

Κι όταν η μπόρα του έρωτα

Γαλήνη θα σ αφήσει

Γλυκά να λες το σ αγαπώ

Αχ πόσο μου ‘χει λείψει  

3-Φεβ-13

Εκδόσεις του ποιητή Γιάννη Παππά

Εκδόσεις του ποιητή Γιάννη Παππά

Ανάσα της ζωής μου

Σαν λαίλαπα να 'ρθείς

να μπεις να με σκορπίσεις

στα κύτταρά μου να μπλεχτείς.

_Την άνοιξη ν' ανθίσεις!!

Εκδόθηκε το 2013

©Γιάννης Παππάς

Περισσότερα Για την ποιητική συλλογή “Ανάσα της ζωής μου”

Ζωής Απαύγασμα 

Το μόνο ποίημα που δε βγήκε

απ’ την ψυχή μου αλλά είναι

η ίδια..

Η ψυχή μου!!

Εκδόθηκε το 2013

©Γιάννης Παππάς

Περισσότερα Για την ποιητική συλλογή “ Ζωής Απαύγασμα ”

Γη και ουρανός μου

..Απόψε η έμπνευση δε βγήκε στα δάχτυλά μου

απόψε η έμπνευση πήγε στα δάκρυά μου.

Μου λείπεις…

Εκδόθηκε το 2013

©Γιάννης Παππάς 

 Περισσότερα Για την ποιητική συλλογή “ Γη και ουρανός μου ”

Μάτια μου Θάλασσα

..Πάλι τις σκέψεις μου θα κλείσεις φυλακή

πάλι η ψυχή μου θα πετάξει να σε βρει...

Εκδόθηκε το 2009.

©Γιάννης Παππάς 


Περισσότερα Για την ποιητική συλλογή “ Μάτια μου Θάλασσα ”

Ποίηση Γιάννης Παππάς

Ποίηση Γιάννης Παππάς

 

 

 

 

Βαριά η ανάσα της ψυχής
Το δάκρυ μου σηκώνει
Στα χέρια μου τα της ζωής
Κρατά μαχαίρι της σιωπής
Γλυκά να με πληγώνει

Κρύο καρφώνει την ψυχή
Της μοναξιάς η ώρα
Γιατί θεέ μου στη ζωή
Να υπάρχει κάποια της στιγμή
Η παγωνιά κι η μπόρα

Που να κοιτάξω μάτια μου
Τα μάτια σου αν δε βλέπω
Ποιόν να μιλήσω αγάπη μου
Εσένα αν δε σε έχω

Έμπνευση και επιθυμία, δυναμώνουν τη φλόγα της αγάπης… power_of_love_by_batdesignz.jpg

Έμπνευση και επιθυμία, δυναμώνουν τη φλόγα της αγάπης…

Αναπνέεις εσύ και ζω κι ’γω…

Δακρύζεις εσύ, πεθαίνω εγώ…

Κάποιοι το λένε έρωτα, κάποιοι ενθουσιασμό,

αγάπη όμως το λέω εγώ.

Ήρθε απρόσμενα και ξαφνικά,

σαν ηλιαχτίδα στη συννεφιά.

Έφερε ελπίδα, με γέμισε χαρά,

όμορφα όλα τριγύρω ξανά.

Λουλούδια, αρώματα, γέλια, χαρές

και σ ’ όλα υπάρχεις εσύ, θες δε θες.

Θέλω να μείνεις, να μ’ αγαπάς,

μαζί να πετάμε πάντα ψηλά.

Να ‘ναι όλα όμορφα και γιορτινά,

όπως τα πάρκα που παίζουν παιδιά.

Να με χαϊδεύεις, να με φιλάς,

να ψιθυρίζεις πως μ΄ αγαπάς.

Το χέρι κράτα μου πάντα σφιχτά,

να νιώθω ασφάλεια και σιγουριά.

Η σκέψη μου χάνεται, χοροπηδά,

σαν κρύος άνεμος φεύγει μακριά.

Παίρνει μαζί της μόνο στιγμές,

που ζήσαμε οι δυο μας κάποιες νυχτιές.

Είναι η ζωή μου παιδική ζωγραφιά

και συ ο ήλιος που δεσπόζει ψηλά.

Κολύμπησα χρόνια και τώρα εδώ,

φτάνω μοιραία στον δικό σου βυθό.

Κοχύλι η αλήθεια σου, την βρήκα εκεί

σαν σπάνιο πετράδι που αξίζει πολύ.

Μαζί σου κατάλαβα πως η αγάπη μπορεί,

να κάνει τον άνθρωπο πάλι παιδί.

Να του χαρίσει χίλιες στιγμές,

γεμάτες χαμόγελα και ξεγνοιασιές.

Μα κι αν ένα δάκρυ κυλήσει ποτέ,

μη σε φοβίσει δεν έχει αστραπές.

Είναι βροχούλα που πέφτει συχνά

και κρατάει μόνο λίγα λεπτά.

Μαζί σου θα ήθελα όλες αυτές,

να περάσω τις άσχημες και ωραίες στιγμές.

Ύμνος στην αγάπη

Ύμνος στην αγάπη

August 23, 2013 at 1:23pm

Κι αν έμαθα  να κυβερνώ

τις λέξεις να γητεύω

Κι αν γλώσσες ξένες ουρανού

μπόρεσα να μαθαίνω

Αν στης καρδιάς μου την πληγή

δε στάζει αγάπης αίμα

Είμαι χαλκός πια κύμβαλο

γαλήνης είμαι τέρμα

που ήχους βγάζω άναρθρους

χωρίς καμιά αξία

με ότι λέω και μιλώ

πια κάνω φασαρία.

Κι αν προφητεύω τι μ αυτό

και γνώσεις σαν γεμίζω

Κι αν έχω πίστη το βουνό

να χτίζω να γκρεμίζω

Αν στης αγάπης τον παλμό

δεν θα μπορώ να ζήσω

να μη ξαναμιλήσω

Γιατί στ’αλήθεια τίποτα

 δεν είμαι

Ας σιωπήσω

Κι αν ότι έχωυλικό

το δώσω στουςανθρώπους

Κι αν σώμα μου για να καεί

προσφέρω,χάνω κόπους

Αγάπης άδεια η ψυχή

τίποτα πια δεν ωφελεί

Η αγάπη δενξυπνά θυμό

αντέχει  και ξεχνάει

Η αγάπη είναι χρήσιμη

δικά της δε ζητάει

Δεν έχει ζήλεια και ποτέ 

δεν κρύβει υπερηφάνεια

Δεν φέρνεται άσχημα

το εγώ της στην αφάνεια

Δεν σκέφτεται ποτέ κακό

συγχαίρει την αλήθεια

Ποτέ δεν πέφτει  και κρατά

ελπίδα  μες στα στήθια

Γνώσεις προφήτες

γιατρειές χαρίσματα μεγάλα

όλα πια θα καταργηθούν

σαν ανεβείς τη σκάλα

Και φτάσεις πάνω τ’ ουρανού

το τέλειο αντικρίσεις.

Ελπίδα,πίστη, αγάπη

μες στην καρδιά και μες το νου

εκεί θακαταλήξεις.

Μεγαλύτερο όλων η αγάπη.

Αυτό θαμείνει

στο θεό κάτινα έχεις

ναδείξεις.