αιτία

.

Εδώ και μήνες

Στο χάος του δωματίου μου

Μονάχα ένα δεν μου κάθεται καλά

Μου έσπασε η Λα

Τέντωμα

Τράβηγμα

Κούρδισμα

Πάτημα

Δέσιμο

Χάδι

Έρωτας

Ήχος

.

ταδε εφη ξεναγός νεκρόπολης στις 12:39 μ.μ.

Poulopoulos-Autoi pou feugoun

Εσχάτη

Μπορεί να έφυγες, μα να ξέρεις πως είσαι χαμένο κορμί.

Ούτε μια μπύρα δεν ήπιαμε χαζεύοντας την πόλη μου.

Έτσι για το γεια σου.

Για να δεις τι αφήνεις.

Ότι μπλούζα κι αν φοράς λοιπόν, να σου ‘ρχονται κοντά τα μανίκια.

Και το δεξί παπούτσι σου να σου χτυπά την φτέρνα.

Κι εσύ που πια η Ιασονίδου σου φαίνεται στραβή σε σχέση με την Πετροπουλακιδών.

Να ξέρεις πως η Τάσκου Παπαγεωργίου, η Παπαζόλη και η Μανωλάκη Κυριακού έχουν άλλη γνώμη.

Κι όλους αυτούς του δρόμους τους γράφω για να μην μας ξεχάσεις.

Παλιόγρια.

ταδε εφη ξεναγός νεκρόπολης στις 1:51 π.μ.

TRYPES - EDW

ελπίδα

Εδώ η ελπίδα θρηνεί χαμένο χρόνο

Στην ακτίνα των νεκρωμένων αισθήσεών μας

Πνίγεται στους λυγμούς της. Ανίκανη. Μάταιη.

Όταν και αν κατά τύχη προλάβουμε

Να αφουγκραστούμε κάποιον παράξενο ουρανό

Εδώ μηρυκάζουμε όνειρα αμφίβολης προέλευσης

Παλινδρομούμε οισοφαγικά

Συμπλέοντας με τις ανασφάλειές μας

Μα με όνειρα…

Που περιμαζέψαμε στο διάβα μας

Εδώ μας χρωστάν έναν ήσυχο

Και ειρηνικό χορό

Γιατί αυτές τις ώρες η φλέβα δίνει το ρυθμό

Μετά βίας θυμόμαστε

Τα βήματα να περπατήσουμε

Εδώ περπατάμε στο νερό

Δεν είμαστε θεές

Πάγωσαν τα πάντα

Εδώ καιγόμαστε

Σε αγκαλιές, κι από δάκρυα

Εδώ θα σε στήνουμε συνέχεια

Να περιμένεις κάτι να φανεί απ’ τη γωνία

Χαμένο χρόνο θρηνώντας

Να περιμένεις

Κι εμείς αλλού. Να γελάμε.

Με κρύα αστεία

Γιατί

Εδώ οι νότες υπάρχουν…

οι λέξεις υπάρχουν…

για να κάνουν τον κόσμο μας όμορφο

ένα ωραίο μέρος για να ζεις

ταδε εφη ξεναγός νεκρόπολης στις 11:18 μ.μ.

στερνό κι άτοπο

.

Να μην ξαναβγείς

Τα μικρά συνηθισμένα

Μεγαλώνουν το χρέος

Κρύψου καλά και μην φανερωθείς

Θνητόρατη κράτα τη μοναξιά

Μέτρα τους χτύπους να σε πάρει ο ύπνος

Τους χτύπους της καρδιάς σου

Κράτα σφιχτά τη μοναξιά σου

Μάθε καλά να κολυμπάς

Νομίζω επιπλέεις

Στο μικρό σου Pearl Harbor

Το αν κολυμπάς πρέπει να ξέρεις

Μονάχα τους περαστικούς

Που με ρωτούν για δρόμους

Μπορώ χωρίς θάνατο

Να βοηθώ να φύγουν

Τι να ΄ναι άραγες εφτά και κάτι λεπτά

Έναν χρόνο μετά

ταδε εφη ξεναγός νεκρόπολης στις 10:38 π.μ.

fr. or en. ?

fr. or en. ?

.

 

Το μέσα μου είναι φτιαγμένο από ατραπούς

Και κατηφοριές

Και ανεμόσκαλες και λέιζερ

Και σε κάλεσα να μπεις κάτω απ’ την σκέπη του.

Καθώς θα μπαίνεις,

Θα μυρίζει μανταρίνια

Και ολοκαίνουρια αθλητικά παπούτσια.

Καθώς τώρα θα βγαίνεις,

(Το βλέπω και το βλέπεις. Σιγά σιγά ήδη βγαίνεις)

Πρωτοτύπησε παρακαλώ

Μπας και δεν σε ξανακαλέσω

Αν ήμαστε μηχανές, θα είχαμε το χάρισμα της αιωνιότητας.

Και θέλω να καταλάβεις

ταδε εφη ξεναγός νεκρόπολης στις 2:26 π.μ.

Golden Virginia

.

Είσαι χίλια διαμάντια

Είσαι μια χούφτα δαχτυλίδια ερωτευμένων

Και κιμωλία για ένα εκατομμύριο σχεδιαγράμματα

Που φτιάχνουν τα παιδιά για να παίξουν κουτσό

Κι εγώ ένα τίποτα.

Ούτε να σκοτώσω δεν μπορώ.

Με εμένα μπορείς μονάχα.

Να σκουντήξεις κάποιον μέχρι θανάτου.

Είμαι ένας ανόητος κασκαντέρ.

Που βουτά με χίλια και στουκέρνει

σ’ έναν τοίχο από φλεγόμενα ιατρικά πορίσματα

Και είσαι όπως σε φανταζόμουν πάντα

Τρία βήματα μπροστά πάντα από μένα

Όπως αρμόζει σε μια βασίλισσα

Και τα κομμάτια μου είναι στριμωγμένα

Σε μια σειρά από βαλίτσες.

Που σαν τα κυνηγόσκυλα περιμένουν το σύνθημα.

ΦΥΓΑΜΕ!

ταδε εφη ξεναγός νεκρόπολης στις 2:40 π.μ.

Αν δε μπόρεσες ποτέ..

..να περιγράψεις αυτό που ένιωσες,

τότε το ένιωσες πραγματικά.

Ακίνδυνα,ελπιδοφόρα,κι ανεμπόδιστα 
μόνο με πάθος ψυχής μπορούμε.

Αναρτήθηκε από AERIKO στις 12:02 π.μ.