Δεν είμαι εγώ που θα σε δικάσω....

Aν υπάρχει κάτι που σιχαίνομαι

είναι οι επικριτικοί άνθρωποι

Θέλω να είμαι ...Εσύ καπνίζεις; καλά κάνεις

Εσύ πίνεις; πάλι καλά κάνεις

Κάνεις σεξ; καλώς

Δεν κάνεις σεξ; πάλι καλώς

Φοράς ακριβά ρούχα; δικαίωμά σου

Δεν φοράς; πρόβλημά σου

Δεν με νοιάζει αν έχεις τατουάζ ή τρύπες

παντού στο δέρμα σου...

Δεν με νοιάζει αν έχεις χρήματα ή όχι,

δεν με νοιάζει αν έχεις παρελθόν και

τι είναι αυτό !

Δεν είμαι εγώ που θα σε δικάσω

για τίποτα από όσα κάνεις...

πηγή:  tumblr.com

Το έχω λατρέψει αυτό το ποίημα!  Έχω κουραστεί λιγάκι βλέπετε από τις επικρίσεις...Ας κοιτάζουμε τον εαυτό μας πρώτα ρε γαμώτο..... Μάθαμε να είμαστε όλοι σε ένα πάνελ και να λέμε την άποψη μας για όλα και όλους!

Αλλά τελικά ασχολείσαι με τους άλλους όταν δεν έχεις ζωή να ασχοληθείς!

Καλημέρα  σας!

@iris

έγραψε η airis

Πόσο μοιάζουν η βροχή κ ο Έρωτας..

Φεύγει , έρχεται, δυναμώνει, δροσίζει, παγώνει, ποτίζει, μουσκεύει..

Πόσο μοιάζουν η βροχή κ ο Έρωτας................

Πάντα ελπίζουμε σε ένα ουράνιο τόξο!
Καλημέρα!
airis

έγραψε η airis

Αίθριο..

 Στον ωκεανό των αισθήσεων

Εκεί ταξιδέψαμε..

Στα χρώματα του δειλινού ή της αυγής

Δυο αράδες πλάι μας, τα χάδια σου καρτερούσαν

"Αργότερα" τους είπες..

Σώπασαν..

Στο κρεβάτι μας αρμύρα

Ιδρώτας πόθων ή θάλασσας

Σύννεφα κρεμασμένα στους τοίχους

Στα φλογερά φιλιά σου παραδόθηκα

Άλλαζαν ήχοι με σιωπές..

Κύματα με γαλήνη

Εγώ με Εσένα

Εσύ με Εμένα

Σεντόνια ανάκατα

Πάτωμα υγρό.. γαλάζιο..

Ταβάνι με αίθριο τα μάτια σου..

L.N.E

Tags: σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr4IBRlF

Έλλειψη..

Είναι φορές που μου λείπεις..

Κάποιες στιγμές να.. σαν κι αυτή..

Αναζητώ της αγκαλιάς σου τη γαλήνη,

τη σιωπή σου..

Τα μάτια σου αναζητώ

Να σε θωρώ μόνο θέλω,

να σε αγγίζω..

Αρκεί..

Απλώνω το χέρι να χαϊδέψω τα μαλλιά σου

και η αίσθηση λειψή μένει..

Είναι αυτό το λίγο,

το λιγότερο από το λίγο..

που την επιθυμία αφήνει ακόρεστη

Είναι αυτό το πολύ,

το περισσότερο από το πολύ

που με τρελαίνει..

Σαν το φεγγάρι το σημερινό,

το ολόγιομο.. που πριν καλά καλά γεμίσει

ν΄ αδειάζει πάλι ξεκινά

Έλλειψη.. έκλειψη..

Όπως και να το πω,

χαμηλώνει το φως..

Μια στάλα λείπει απόψε απ΄το φεγγάρι..

Που είσαι;

για την Θάλεια

L.N.E

Tags: αφιερωμένα, σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr3lVvjN

Ώρα σιωπής..

Σε ποιο άστρο να κάνω απόψε την ευχή μου για να πιάσει;

Ποιο κοχύλι  να κλέψω από τη θάλασσα

για να ακούσω τη φωνή σου;

Τα λουλούδια που μάζεψα αυτό το ηλιόλουστο πρωινό,

σε ποιον να τα δώσω;

Το χρώμα των ματιών σου συναντώ σε άγνωστους περαστικούς

και Σε θυμάμαι.

Μελωδίες ηχούν κι εγώ τις μετρώ, λέξεις

που δεν είπαν τα χείλη σου.

Πράξεις κάνω.

Προσθέτω, πολλαπλασιάζω.

Βάζω σύμβολα, γράφω νούμερα.

Σχηματίζω αριθμούς.

Προσπαθώ το γρίφο να λύσω.

Καθώς ο χρόνος προσπερνάει τη σκιά μου,

χνάρια αφήνω σημάδι να βρεις.

Λευκό αραχνοΰφαντο νυχτικό φορώ και σε προσμένω.

Ακόμα..

Με χρώματα ζωγραφίζω το χαμόγελό μου.

Τα βλέφαρα κλειστά.

Ονειρεύομαι.

Η παρουσία απούσα.

Συντροφιά κρατά το άρωμα.

Απομεινάρι  ενοχής.

Ένα σκίτσο δικό σου στα χέρια μου.

Ότι πρόλαβες να αφήσεις.

Σε ποιον ουρανό χαρίζεις το πέταγμά σου άγγελέ μου;

Να σβήσω, να γράψω...

Την ώρα της σιωπής,

αποσύρομαι αθόρυβα..

Κι αν πέταξα ψηλά,

κι αν άυλο είναι το κορμί μου,

σε αναζητώ.

Ραντεβού σου δίνω..

Τέτοια ώρα,

ώρα σιωπής..

Θα απλώσεις τα φτερά.

Θα βρεις τα ίχνη.

Κι εγώ.. υπόσχομαι ανάμνηση,

να Σε αναγνωρίσω..

αφιερωμένο..

L.N.E

Tags: αφιερωμένα, σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr3ESJ8O

Επίσημη πρόσκληση..

Και είπε ο θεατής..

"Με καλέσατε με πρόσκληση επίσημη

Στο θέατρο του παραλόγου..

Να δω, να χαρώ και να θαυμάσω

μια γέννα σας..

Τολμήσατε να με κάνετε μάρτυρα

ενός θρίλερ..

Τα μισώ τα θρίλερ..

Την φαντασία μου καθαρή τη θέλω

Τους εφιάλτες μου, στη ζωή τους ζω..

Στα όνειρα, την είσοδο τους την απαγορεύω..

Τολμήσατε να πείτε πως γέννα γίνεται..

Γιορτή, χαρά μεγάλη..

Διακοπή κύησης κάνατε..

Μάθατε ότι το νεογνό,

το χρώμα των ματιών σας, δεν είχε..

Μάθατε πως είχε.. ελάττωμα..

Μα τότε που Έρωτα λέγατε πως κάνατε

για να το αποκτήσετε;

Τότε που λέγατε.. το παιδί αυτό,

το πρωτότοκο, θα προικίσουμε με όλη μας την αγάπη;

Τότε, στη σύλληψη του..

Στα πρώτα του σκιρτήματα μες την κοιλιά σας..

Δύσκολη η εγκυμοσύνη.. πολύ..

Κούρασε.. κατανοώ..

Μα η διακοπή της κύησης,

έγκλημα είναι θαρρώ..

ανεξάρτητα από  τον μήνα που κυοφορείται..

Εσείς το επιθυμήσατε..

Εσείς και όνομα προλάβατε να του δώσετε..

Πριν.. πριν καλά καλά..

το φύλο του  μάθετε..

Με πρόσκληση επίσημη..

Δεν ήρθα.. ευτυχώς..

Δεν γνώριζα.. δεν ήθελα να πιστέψω..

Τίποτα τυχαίο..

Άργησα.. πάντα αργώ να κατανοήσω τον δόλο..

Άργησα.. ευτυχώς..

Ήμουν παρούσα να δω το..

Πλάσμα σας..

το Έκτρωμα..

Από τη βούλησή σας

Με πυροτεχνήματα γιορτάζατε..

Κι αν ο λόγος ήταν σοβαρός

και άγνωστός σε μένα,

το πανηγύρι και η χαρά..

για ποιους;

Εισιτήρια θέλατε να κόψετε;

ΟΧΙ

Δωρεάν οι προσκλήσεις μοιράστηκαν..

Πόρτα, πόρτα..

Το χειροκρότημα.. αυτό..

Αυτό πάντα το ζητούμενο;

Με όποιο κόστος;

Όποιο;"

Στο θέατρο του παραλόγου,

οι μάσκες χρυσές..

Τα θεωρεία γεμάτα..

Αρχαίο δράμα που

στην κορύφωσή του, δεν έφτασε ακόμα..

Ηθοποιοί από σχολή..

Με oskar και επαίνους..

και ο Χορός..

να ακολουθεί..

L.N.E

Tags: φωνές, σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr2ueaV8

Φο...

Αιματίτης με μαργαριτάρι

Λευκός χρυσός το δέσιμο

Βόλοι με χρώματα φυλακισμένα εντός τους,

τα μάτια σου..

Και μυστικά..

Πολλά μυστικά

Καλοκαίρια να έχω, να τα διαβάζω

Οι σταλαχτίτες φράζουν

Τον πόθο τους σμίγουν με τη Γη

Δάκρια θεών που πέτρωσαν..

Στοές χαμηλοτάβανες,

οι ήχοι πιότερο να κρατούν..

Απαλά τα χάδια

Άγρια τα φιλιά

Ροδόσταμο αναβλύζεις...

Και η αμαρτία από πηλό,

παράπονα να κάνει.

Μοσχοβολάς

ψυχή και θέλω.

Χαράζεις σύμβολα της γλώσσας μας,

προς άλλη κατεύθυνση πάνε.

Στις ανασκαφές  μη μας ανακαλύψουν

Σπασμένα Αγγεία  γύρω μας.

Κρύβεις το σώμα σου σε σαρκοφάγο,

πάνω από το δικό μου..

Με μιας,

γιόμισα από Σένα

Η διάσταση χαροπαλεύει..

Διάφανοι γίναμε..

Δες.

Οι Αρχαιολόγοι, έφτασαν.

Περιδέραιο χρυσοποίκιλτο

βαστούν και Χαίρονται..

θησαυρό θαρρούν πως.. ανακάλυψαν

Θησαυρέ Μου..

L.N.E

Tags: σκέψεις

Read more: http://angels.pblogs.gr/tags/skepseis-gr/pages/5.html#ixzz3Kr2Uu0k9