Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Απόψε είσαι πιο πλούσιος ..



..απ’ότι ήσουν το πρωί.
Εάν βρήκες τον καιρό να θαυμάσεις 
τα έργα του Θεού στη ζωή σου.
Αν έμαθες να λογαριάζεις 
την αξία των μικρών πραγμάτων.
Αν αψήφησες τα λάθη των φίλων 
και των εχθρών σου.






Είσαι πλουσιότερος αν κάποιο παιδί σε χαιρέτησε με χαμόγελο στο πρόσωπο του.
Αν προσπάθησες να βρείς κάτι καλό στους άλλους κι έδωσες στους άλλους το καλύτερο που έχεις.




Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ


Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ, ένα ερωτικό ποίημα που έγραψε ο Άγγελος Σπάθης και μας θυμίζει με απλά λόγια το πραγματικό νόημα της αγάπης, που γεμίζει την ψυχή με ελπίδα και όμορφες σκέψεις.
Ο έρωτας εξυμνείται συνεχώς με ποιήματα, γιατί  όσο κι αν οι εποχές αλλάζουν, η τέχνη και ειδικότερα η ποίηση και η μουσική  μπορούν να εκφράσουν το βάθος των συναισθημάτων και των σκέψεων όσο τίποτα άλλο.
Το ερωτικό ποίημα Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ δείχνει την ευαισθησία του ποιητή, αλλά και όλων μας μπροστά στο μεγάλο σ’ αγαπώ.

Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ – Ποίημα: Αγγελος Σπαθης

Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ;
Ποτέ μου δεν θα ήθελα
Του χρόνου μια ρυτίδα
Θα ‘θελα να σουν η πνοή
Της νιότης μου η ελπίδα.
Πώς να σου πω το σ’ αγαπώ;
Οι φανερές μου σκέψεις
Κρύφτηκαν χάριν μιας αυγής
Και στο κρεσέντο της σιωπής
Γεννήθηκαν οι λέξεις
Γέμισε ο κόσμος με φωνές
Ενίοτε και σκέψεις
Μα ο κρυμμένος θησαυρός
Στο θυμικό σου εδράζεται
και στις δικές σου λέξεις.
Σε γνώρισα ένα πρωί
σ’αρχή ενός χειμώνα
Τα λόγια σου είχαν ζεστασιά
Και φέραν τόση ομορφιά
Όση μια ανεμώνα.
Έκτοτε πάντα τριγυρνώ
Μες στη δική σου σκέψη
Και διαρκώς αισθάνομαι
Ότι η καρδιά μου πάλλεται
Στο πόσα ο νους μας συναντά
Και πόσα θε να δρέψει

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Ερωτας εγωιστης....γιατι αμα δεν ηταν εγωιστης θα τον λεγαμε αγάπη.



-Αγάπη μου τώρα είμαστε οι δύο μας βγάλε την μάσκα σου,μην σε νοιάζει θα στην φυλάξω καθαρή μέχρι την στιγμή που θα τρέξεις σε αυτην να ξανα κρυφτείς.
-Δεν είσαι εσύ που φοβάμαι και οτι απο εσένα κρύβομαι είναι ο εαυτός μου που φοβάμαι να αντικρύσω καθαρό και ξεβγαλμένο απο καλυμματα,καταλαβαίνεις?
-Δεν νομίζεις οτι ήρθε η ώρα να το κάνεις? Δεν νομίζεις οτι τώρα πια είμαι εδω για να σου αποδειξω οτι μπόρεις με την ίδια δύναμη που μπορω κα εγώ με την βία να σε γυμνώσω και να σου δέιξω ανελέητα ποιος είσαι....Μα δεν θα το κάνω μα θα σε περίμενω εσυ να θελησεις να μας δεις και να σε δεις απαλαγμενο απο όλα και απο τιποτα μαζι.
-Νόμιζω οτι εχεις πολυ δυναμη μεσα σου να με κανεις να θέλω μα αν το μεταοιωσω θα φταις εσύ μονο εσυ πανο απο ολα ΕΣΥ καταλαβες? γιατι αθελα μου να σου ρίξω την ευθυνη της δειλίας μου?Γιατι είμαι πλασματακι αγάπη μου  και δεν μπόρω την αλήθεια σου να αντικρυσω ειναι σκοταδι μαυρο σαρκοφαγο σκοτάδι...και τιποτα δεν φαινεται παρα το προσωπο σου δεν σου αρκει αγαπη μου που εισαι μονο εσυ για μένα?

-Οχι δεν μου αρκει εισαι εγωιστης είσαι μεγαλος εγωιστής....Δεν ΘΕΛΕΙΣ να δεις πέρα απο εμένα γιατι δεν σου είναι καθόλου ευχαριστο σωστα?Σωστα, είσαι εγωιστης αλλα είσαι ερωτευμενος εγωιστης μην μου πεις οτι μ'αγαπας δεν μαγαπας σου λεω είσαι ερωτευμενος αν με αγαπουσες δεν θα είσουν εγωιστης θα ακολουθουσες την συμβουλη μου ως μονο δρομο και αξία.ΜΑ είμαι και εγω πολυ εγωιστρια και πολυ ερωτευμενη.....Είμαι πραγματικα μια εγωιστρια.....
Μα είμαι και εγω πολυεγωίστρια, Γίατι το ευχαριστίεμαι να είμαι μονο εγω για ΄σενα το φως σου αναμεσα στο σκοτάδι.

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Δυο ζωές μια αγάπη


Ένα πρωτότυπο ερωτικό μυθιστόρημα.
Εκδοτικός οίκος η σκέψη.
Μήνας έκδοσης άνοιξη θυμάμαι.
Έτος όταν άρχισα να ζω απ' την αρχή.
Σελίδες άπειρες του μυαλού.

Απομακρυσμένη μου επιγραφή με τη μορφή της άρνησης
να με τυλίγεις σα μυθιστόρημα, μες στης σιωπής το σκοτάδι
γράφοντας με την ψευδαίσθηση
της ανθρώπινης φύσης μου..

Τίτλος: «Δυο ζωές Μια αγάπη»

Το βιβλίο των συναρπάσεων με ιδέες, αξίες που τρέφονται
από εικόνες δίχως κριτικές απόψεις, διότι το βραβείο
δεν έγινε δεκτό από το συγγραφέα του.

Δεν πρόκειται για τίτλους εντυπωσιασμού, δόξα επιτυχίας
όλα αυθόρμητα έτσι βγαίνουν για σένα μόνο γέννημα ευτυχίας.
Για να αποτυπωθεί μία όμορφη συνάντηση για μας χαρά μου
την πόρτα ανοίγω της ψυχής το βράδυ αυτό
στα όνειρά μου.

Σβήνουν σιγά, σιγά τα φώτα και το φεγγάρι πάλι γέρνει
στο μέρος όπου κάθομαι και βάφω τα όνειρά μου.
Ύμνος στα χείλη μου γλυκός και θαύμα σαν σε φέρνει
να εξιστορώ αγάπη μου τα λόγια
της καρδιάς μου.

Με μία φωνή σαν άρωμα παλιό που αργεί δεν ξεθυμαίνει
ευλαβικά σου ομολογώ πόσο πολύ σε αγαπώ
και στο δικό σου ουρανό πάντα θα 'μαι χαμένη.
Την πρώτη λέξη δε θυμάμαι, που είπα στον κήπο μια βραδιά
τα παραμύθια σαν μου διάβαζες, στ' αστέρια όταν τρέχαμε κρυφά χαράχτηκε στη σκέψη μου, αιώνας έγινε ολάκερη
η στιγμή όταν μου 'πες μ' αγαπάς του τόπου
η ψυχή άνθισε εκεί.
Πρώτα φτερουγίσματα του ήχου, αστεία κι εμπειρίες της ζωής
υπερβατικό, παράλογο μας ήταν, μα ήρθε σαν τώρα του ήλιου αχτίδα ξύπνημα γλυκό μου εδώ κοντά
γύρε και συ να θυμηθείς.
Χαρά που παίρνεις σ' ένα δρόμο, που ανοίγει μόνο το μυαλό
σα να παλεύεις άξια με το χρόνο, σ' άλλο θλιμμένο ουρανό.
Ο τίτλος πάνω που προβάλλει, ζητά και θέλει να 'σαι εδώ.
Αν μέσα στα καλούπια της λέξης χωρέσω ότι αισθάνομαι
για σένα θα πουν με τη βοήθεια της τέχνης
πως έγινα ποιήτρια για έναν.
Θεϊκή μου έκσταση κάθε μέρα μένω και κοιτάζω τη μορφή σου
μ' άγγιξε το βλέμμα σου, νιώθω το χάδι στα μαλλιά
στα χείλη το φιλί σου._

Υπάρχεις

Ζωή είναι να ζεις, ν' αναπνέεις.
Τι είναι ζωή, ακριβώς δε γνωρίζω
μα ξέρω καλά ότι μας παρουσιάζεται με δύο μορφές της
την πραγματική και την ψυχική.
          «Πραγματικότητα»

Έννοια φιλοσοφική, ορίζεται στα γεγονότα.
Εμείς οι άνθρωποι παίρνουμε από τον εξωτερικό κόσμο
ερεθίσματα και διεγείρουμε τις αισθήσεις μας.
Έχουμε τη νόηση ως ανώτερη λειτουργία κι όσα γίνονται
μέσα στο μυαλό μας
την επίδραση ή την αλληλεπίδραση.
          «Έλξη ή ελκτική δύναμη»

Τη φαντασία μας ως πνευματική ικανότητα που μας δίνει
τις δυνατότητες να δημιουργούμε νοητικές παραστάσεις
με εικόνες και λόγια.
Μια διανοητική σύλληψη που μας βοηθά στην καλλιτεχνική
δημιουργία της προόδου, έχουν γραφτεί τόσο πολλά τόσες και τόσες θεωρίες.

          «Ζωή: Ψυχή και σώμα»

Η ζωή δε σταματά αλλά συνεχίζεται πέρα από κάθε
ανθρώπινη φαντασία με μια συμπεριφορά που γράφει
μέσα μας με ανεξίτηλο τρόπο τη διαιώνισή μας.
Κάπως έτσι περιγράφω το νόημα της ζωής
κάπως έτσι είναι η γέννηση της ζωής των ποιημάτων.
Δίχως τον ήλιο δε θα υπήρχε άλλο ζωή
χωρίς εσένα δε θα υπάρχει εδώ το αύριο.
Δίχως φαντασία δεν μπορεί πια να ζει η λογική
χωρίς τη μορφή σου ότι ζω είναι πλέον παράλογο.

Ως ανήσυχο πνεύμα που ο νους μου μπορεί να σε συλλάβει
θα υπήρχε κόσμος αν δεν είχαν εσένα παλμό για να λάβει;
Όχι αυτόνομες άλλες ουσίες με μικρές παραλλαγές
λογική έννοια θα είχαν αν στη ζωή μου υπήρχες στο χθες.

Όταν είναι δυνατή η επιθυμία, πάθος μου μπορείς να δραπετεύεις, 
να απολαύσεις κάτι άγνωστο μέχρι τώρα
για μια στιγμή γυρεύεις.
Στην έλλειψη ικανοποίησης, στην προσφορά των αγαθών
η ανάγκη μου γίνεται κίνητρο για σένα που αγαπώ.

Το ποίημα μου συνεχίζεται σε χορικά μέρη των δραμάτων
κι ο λογισμός μου απομακρύνθηκε σε στίχους οραμάτων.
Στην ευπάθεια του λόγου μου στη λεπτότητα των αισθημάτων
παίρνεις κάθε θλίψης πόνο ψυχικό σωματικής αδυναμίας άλγος.
Καθορίζομαι στην τύχη, μπλέκομαι σε καταστάσεις ενοχής
βυθίζομαι σε σκέψεις μου, στη δύναμη που δίνουν της ζωής.

«Στην απελευθέρωση των κρυφών μου επιθυμιών
άριστος είσαι στα όνειρα που ζω το ευεργετικό μου.
Στις διάφορες φάσεις του ονείρου σαν οπτασία
δε σ' αλλάζω με πραγματική ζωής στιγμή καμία»




Χειρόγραφο ψυχής                          

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

''Πες μου τι θες''


Ποια εποχή θες να ντύσω το κορμί μου;
Θες να έχει χρώματα η φωνή μου;
Ποιο όνειρο θες απ' τα όνειρά μου;
Ήχους να κλέψω να χτυπάει η καρδιά μου;
Ποια μέρα θέλεις να σε συναντήσω;
Θες μια βραδιά να 'ρθω να σε κοιμίσω;
Ποια μουσική στην κάμαρα να παίζει;
Θες άρωμα εκεί μέσα να γυροφέρνει;
Ποιο κομμάτι θες απ' την ψυχή μου;
Όψη γλυκιά θες να έχει η μορφή μου;
Ποια εικόνα θες στο χαμόγελό μου;
Θες να χαθείς στην κόρη των ματιών μου;
Ποια αίσθηση στο πάθος θες ν' ανέβει;
Θες άστρο απ' τον ουρανό να κατέβει;
Ποια φλέβα θες στο σώμα να ξυπνήσει;
Θες η ηδονή το πάθος μας να σβήσει;
Ποιο γράμμα θέλεις στην υπογραφή μου;
Θες να 'σαι ο λόγος μες στην γραφή μου;
Ποιο ρυθμό θες να βάλω στα ποιήματά μου;
Θες να δώσεις ποινή στα κρίματά μου;
Ποιον τοίχο θες απ' την αρχή να χτίσω;
Θέλεις της μοίρας το χαρτί να σχίσω;
Ποιον τρόπο ερωτικό θες να διαλέξω;
Θέλεις επάνω μου να σε φορέσω;
Ποια σκέψη να κρατώ στο λογισμό μου;
Θες ο ήλιος να λάμπει στο πρόσωπό μου;
Ποια χροιά θες να 'χει η αναπνοή μου;
Γεύσεις στα χείλη θες στο φιλί μου;
Ποια στιγμή της ώρας να ξεκινήσω;
Ταξίδι στο χρόνο θες να κινήσω;
Ποια λέξη αγαπάς να ξαναγράψω;
Μήπως σε κούρασα και θες να πάψω;
Στο μέλλον θες να 'σαι ο άνθρωπός μου;
Θέλεις να βρίσκεσαι μες στο μυαλό μου;
Όλα τ' αφήνεις να έρθεις μαζί μου;
Ή θέλεις να μείνεις η ανάμνησή μου;
Τέρμα τα λόγια και οι Ερωτήσεις.
Πάρε τους στίχους μου να ξεφυλλίσεις.
Όλη η ζωή μου με τέχνη κρυμμένη.
Κάθε πνοή της για εσένα δοσμένη.


Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.
Poem by, toxotina73

Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.


Οι κερασιές θ' ανθίσουν και φέτος

Το μόνο που μπορώ

Το μόνο που μπορώ να γράψω καλά. ειναι η  φράση  σ' αγαπώ ...