Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

ΑΠΟΡΘΗΤΗ ΨΥΧΗ


ΑΠΟΡΘΗΤΗ ΨΥΧΗ


Και νάτη κοίτα ξεπροβάλλει μέσα απ ‘του ήλιου τις καυτές ακτίνες...
χαρούμενη...πανώρια...
με λάγνα μάτια αγέρωχη μπροστά κοιτά ....

Είναι η ψυχή μου....

Αυτή η ανυπότακτη...
κι αδούλωτη στου κόσμου τους ποταπούς στόχους...
όμορφη μα σκληρή αντάμα....

Δεν λύγισε ποτέ με τίποτε απ’ αυτά ...

Και νάτη κοίτα ξεπροβάλει απ’ τα μεγάλα του ωκεανού βάθη αναδύεται...
ατρόμητη και δυνατή ζητώντας κι άλλα όρια να σπάσει...

Είναι η ψυχή μου...

Αυτή η αλύγιστη με υψηλά ιδανικά ζωσμένη σ’ αυτού του κόσμου την αντάρα...
Δεν ζήλεψε τον πλούτο...δεν θέλησε το εύκολο...δεν αναζήτησε τη δόξα...

Και νάτη κοίτα ξεπροβάλει στην αγκαλιά μιας μάνας...μερών μωρό...
-για πιο μεγάλη δεν την κάνω-

Αθώα...άδολη...παρθένα...μόνο μ’ αγάπη ζει!!...

Είναι η ψυχή μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου