Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Δολοφόνοι ματιών αλλα ποιηματα

Δολοφόνοι ματιών

Τοίχος on 2:16 π.μ.
Χαράματα και η μπόχα από το χνώτο σου
ίδια με τον σκουπιδοτενεκέ.
Αλτ φώναξες σε δυο σκιές που γονατιστές
προσκυνούσαν τον επιούσιο στον κάδο.

Οι μολυβένιες ζωγραφιές της νύχτας δε σάλεψαν,
τι άλλο να φοβηθούν.
Ούρλιαξες φτύνοντας με το όπλο στο χέρι,
οι σκιές δε σάλεψαν, τι άλλο να φοβηθούν.

Την ώρα που τους έσερνες
σημασία δεν σου έδιναν
μόνο προσπαθούσαν με το ελεύθερο χέρι
να φέρουν τα αποφάγια στο στόμα
...τι άλλο να φοβηθούν.
Έβρισες το θεό τους γιατί δεν ήταν δικός σου
γέλασες με την ανθρώπινη κατάντια
μίλησες στους ασυρμάτους για την επιτυχία.
Τέσσερα μάτια σε ρώταγαν γιατί
μα εσύ δεν καταλάβαινες τη γλώσσα τους.

Μπράβο που φύλαξες κι απόψε τα σκουπίδια σου.
Να προσέχεις όμως μην πεινάσεις κάποια φορά.

Η μπάρα

Τοίχος on 3:36 μ.μ.
Το χρώμα σου μαύρο
μπορεί και πιο σκοτεινό
όσα φώτα και να πέσουν πάνω σου
δε λογαριάζεις τίποτε.

Οι στροφές σου επικίνδυνες
όταν γίνεσαι δρόμος ταχύτητας
η αγκαλιά σου γλυκιά
όταν γίνεσαι μάνα
το βλέμμα σου δολοφονικό
όταν γίνεσαι προδομένη ύπαρξη.

Είσαι η υπομονή
που τα αντέχει
που τα ακούει όλα
είσαι η έρημος και η όαση μαζί.

Παρηγοριά στα μάτια
που σε κοιτάζουν επίμονα
κρατάς φυλαχτό
το δάκρυ που σου εμπιστεύονται.

Απόψε θα’ ρθω να σε βρω
πεθύμησα την αγκαλιά σου.

Υπολογισμοί

Τοίχος on 1:07 π.μ.
Μέτριο ανάστημα
επί
σπινθηροβόλο βλέμμα
συν
φωνή κλαίουσα
συν
απουσία ζωής
επί
γνώστης των πάντων
ίσον
νέος αφέντης

Λειψό μεροκάματο
μείον
ασφάλιση
συν
δεκάωρο
ίσον
όλα καλά....

Τρέχουσες υποχρεώσεις

Τοίχος on 12:45 π.μ.
Για να δω πέντε μεροκάματα
Για να πιω τρία μεροκάματα
Για να μιλήσω δυο μεροκάματα
Για να ζεσταθώ τρία μεροκάματα

Έχω μόνο τα επτά μεροκάματα
της απόλυσής μου.
Ας φαω μέχρι να βρω μεροκάματο
και βλέπουμε.

Κραυγές

Τοίχος on 4:56 μ.μ.
Φωνές
άφωνων ερπετών

κρωξίματα
μουγκών εγκεφάλων

πείνα
στερημένων υπάρξεων

αίμα
στο βελούδο

σφαγείο
στο σκυμμένο κεφάλι

ακόρεστη
δίψα για σάρκα ψυχής

Ο διαφορετικός
τα υπομένει όλα


στον Μανώλη Λιδάκη

Οπτασία

Τοίχος on 7:20 μ.μ.
Τόσα χρόνια
στην ίδια στάση
την ίδια ώρα
χαράματα
μοσχοβολάς
στη βρωμερή ανάσα
της πόλης.

Σε καταπίνει
κάποιο θηρίο
και χάνεσαι
μέχρι το άλλο
χάραμα.

Τόσα χρόνια
νυσταγμένο βλέμμα
που δε χόρτασε ζωή
τόσα χρόνια...
και δε ρώτησα
τ’ όνομά σου.

Ξύπνημα

Τοίχος on 2:44 π.μ.
................................-Σε λίγο θα χαράξει σήκω...

................................-Άσε ν’ ακούσω να λαλήσει ο πετεινός
................................ έστω το κελάηδημα κάποιου αηδονιού

................................-Βολέψου με ότι ακούς...
.................................με το αγκομαχητό του απορριμματοφόρου
.................................με τις βρισιές των εργατών
............................... που σπρώχνουν την παραγωγή σου στα σπλάχνα του

Ο οραματιστής

Τοίχος on 8:04 μ.μ.

Μπουρδολογίας εκφραστής

φυσικά και σοσιάλ ληστής

clopy paste μαχητής

φυσικά και βουλευτής

των μαχών αναλυτής

των θυρίδων θηρευτής

ανθρωπιάς μηδενιστής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου