Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Απώλεια

Απώλεια


943027_10201131702200279_1907636464_n.jpgΟ αποχαιρετισμός είναι απώλεια
Όταν δε στη συνέχεια ακολουθεί χειμώνας
ναι, μεγαλώνουν οι αποστάσεις
Τα κύματα θεριεύουν.
Ο ορίζοντας έχει ένα τόσο σταθερά γκρίζο χρώμα,
που ακόμα κι ο άνεμος μοιάζει να σφυρίζει μελαγχολικά
σαν πένθιμο εμβατήριο

Θα αντέξεις
Έμαθες ν' αντέχεις τη μοναξιά του Δεκέμβρη
Έμαθες ν' αρκείσαι στην οριακή απόπειρα αυτοχειρίας του Γενάρη
Αγκομαχώντας, σέρνοντας, καταφέρνεις να δραπετεύσεις
από το κελί του Φλεβάρη και το θες ελάχιστο,
δίχως δίσεκτες αφορμές να το μεγαλώνουν

Έπειτα αφήνεσαι αδύναμος, απελευθερωμένος
Πέφτεις στο χώμα λιπόθυμος από εξάντληση
Σαν σπόρος μεγαλοφυής
Ξυπνάς από τη χειμερία νάρκη και αναπτύσσεσαι
Ναι, σωστά μάντεψες
Τότε ανθίζει ο έρωτας

Γιατί η Άνοιξη έρχεται απροειδοποίητα
να προϋπαντήσει την καλοκαιρία της καρδιάς,
οποιαδήποτε εποχή αποφασίσεις να βουτήξεις

στα βαθειά..

L.N.E

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου