Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Γαρμπίλι





Γαρμπίλι


Με πυρετούς
τανάλιες κόκκινες
που έσφιγγαν λαιμούς
ιδρώτες
λευκό γαρμπίλι
στο μέτωπο
υποδεχόταν ο λεπρός την αγιοσύνη
της κάθε μέρας
και ο έγκλειστος σακάτης
πόρνος
την κουρασμένη βλασφημία
της κάθε νύχτας
μετά το Ένα
μετά το φως
μετά το άοδμο
αίμα
ο άνθρωπος χλομός
ο άνθρωπος όρθιος
ο άνθρωπος 
υβός
ανασαίνοντας το χτες
εισπνέοντας θάνατο
μνήμες
κατατροχθίζοντας
με θόρυβο
με θόρυβο
με θόρυβο
σαρκώνεται
θνητός κι όμως
τον αθάνατο καμώνεται
θάνατο εισπνέοντας

ζωή εκ-πνέει


Μαρ2014

1 σχόλιο:

  1. Δεν είχα ιδέα πως είχατε φιλοξενήσει τούτο το ποίημά μου στον ιστοχώρο σας... ευχαριστώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή