Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Ομολογια....

Ομολογια....

Πολλες φορες οι μερες περνουν χωρις να καταλαβαινουμε ποσο γρηγορα συμβαινουν καποια πραγματα. Αλλες φορες απλα τα αγνοουμε, αλλες παλι επικεντρωνομαστε τοσο πολυ σε ορισμενα απο αυτα που αγννουμε αλλα σημαντικοτερα. Το αποτελεσμα ομως, ακριβως το ιδιο.....αγνοουμε. Δεν το θελουμε παντα, απλα δεν μας περναει απο το μυαλο οτι η σημασια μπορει να μην φαινεται στην παρουσα αλλα πολυ μετα.....υπεκφευγω και ζητω συγνωμη. Κατασταση πανικου στην ιδεα και μονο τι θα συνεβαινε αν αγνοουσα γεγονοτα πολυτιμα για εμενα....γεγονοτα γεματα οφθαλμαπατες....μπορει ομως και αληθινες εικονες. Αλλωστε η πορεια τα δειχνει αυτα......μια πορεια καθολου ευκολη, καθολου δυσκολη.........ατελειωτη. Χρειαστηκα πολυ καιρο για να συνειδητοποιησω ποσα λαθη εκανα καθως πιστευα οτι ηταν ελαχιστα......τωρα που το ξανασκεφτομαι ομως εκανα αρκετα.....εχασα πολλα κερδισα λιγα....κακες επιλογες ; Δεν γνωριζω......Παιχνιδια της τυχης ; Ισως....Για το μονο που ειμαι σιγουρος ειναι πως δεν αλλαζα πολλα πραγματα απο το παρελθον....για την ακριβεια ελαχιστα. Προσπαθησα, εμαθα, ενιωσα. Εμεινα μονος και ενιωσα διαλυμενος.....δεν μεγαλωσα και πολυ απο τοτε, τουλαχιστον ηλικιακα. Απλα επειτα συνεχισα να μαθαινω κι ακομα αυτο κανω......φιλοι και στιγμες απολαυσης......στιγμες καλες και ταυτοχρονα αδειες.....προσκαιρες. Φοβαμαι.....οχι τους αλλους.....εμενα. Ειμαι αρκετα σιγουρος για τα θελω μου αλλα με φοβιζουν τα πρεπει....γιατι πολυ απλα τα αγνοω.....οι στιγμες του πρεπει στον ερωτα αποβαινουν μοιραιες εως καταστροφικες.......αυτες τις στιγμες αγνοω. Πολλοι  χαριτολογωντας με ρωτουσαν αν ειμαι μονιμα ερωτευμενος....με την ζωη ναι....ειμαι πολυ ερωτευμενος. Με τα ατομα παλι πιστευα μια φορα πως ερωτευτηκα......αυτοκαταστραφηκα. Δεν ειναι λιγοι που θεωρουν τον ερωτα αυτοκαταστροφη....εγω παλι οχι.....και συνειδητοποιησα πως δεν ειχα ερωτευτει.....αγνα....αληθινα!!! Ερωτας διχως ανταποκριση κατα γενικο κανονα και μονο δεν ειναι ερωτας.....ειναι αυτοκτονια. Αυτοκτονια του εγω, της ψυχης......αν νομιζα πως ο ερωτας και η αυτοκτονια εχουν κοινο παρανομαστη αυτη την στιγμη δεν θα σας ''μιλουσα''.....θα ημουν σε εναν πολυ μακρινο τοπο....απλησιαστο για τους κοινους θνητους. Η συνειδηση μου φωναζει δυνατα.....τοσο δυνατα που τρυπαει το μυαλο μου. Συχνα, ομοιομορφα και δυνατα......αλλα δεν μου λεει κατι. Ισως δεν θελει να μου πει......γιατι πολυ απλα καποια πραγματα δεν τα λες με λογια.....ισως θελει να μου δειξει κατι.....το προσωπο της. Αγνωστο και ταυτοχρονα τοσο γνωριμο......αστειες στιγμες ,στιγμες χαρας και μελαγχολιας....ποιος θελει να τελειωσουν ; Μπορει και κανενας....Κθρεφτιζω τον εαυτο μου σε ορια που εχουν ξεπεραστει προ πολλου....και τοτε θετεις νεα......και σκοπευεις να τα ξεπερασεις χωρις ευκολια ομως.....Ερωτες....μας αγαπουν, μας περιγελουν......μας κανουν δυνατους και αδυνατους.....περηφανους. Καληνυχτα μοναδικη μου συνειδηση.....τρυπας το μυαλο μου οσο εγω τρυπαω την καρδια σου.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου