Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

ρακένδυτος έρωτας


AJ7Ij5BxPLW602yMsZRGzpWzE0mrRK72xiJ.jpg
Θαμμένος στα εντός μου σκοτάδια
σε ψάχνω στους γκρεμούς
και στους αμμόλοφους της τρέλας
ακολουθώντας τα σημάδια
απ΄ το γυμνό σου σώμα
που χάραξε ο άνεμος
όταν σε λάβωνε
με το διαμπερές φιλί του.
Ρακένδυτος ιχνηλατώ τουλίπες
και χαμένα όνειρα
κρυμμένα μες στα χείλη σου
και στους μικρούς σπασμούς
που διαπράττονται
στο μυστικό προσήλιο θανάτου


Ζω μέσα σε ύπνο μαύρο.
Ανασαίνω σε τόπο επίπεδο.
Είμαι η απόλυτη αρμονία του Τίποτα,
το καρδιογράφημα μιας ευθείας γραμμής.
Μερικές φορές γίνομαι σφουγγάρι.
Με διατάζω «Σβήσε Με».
Μα φοβάμαι!
Μην τυχόν σταματήσω να ειμαι Κενό.
Αν όμως πιάσεις το χέρι μου,
αυτό που εχει πάνω του χρώμα κιμωλίας ,
ίσως τότε ζωής σπασμοί γεννηθούν
κι ο θάνατος μέσα μου πεθάνει!
Ω καρδιά μου,
πως θα θελα για μια φορά
ο κουρελιάρης Έρωτας
να σκορπίσει της Τρέλλας τα σκοτάδια.



_ Τάκης Τσαντήλας - Μαρία Ροδοπούλου _

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου