Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

...ας κρατήσουμε τη λάμπα ψηλά....

...ας κρατήσουμε τη λάμπα ψηλά....

Τώρα που το σούρουπο πέφτει αργά πάνω από την πόλη,
τώρα που το φως λιγοστεύει κι οι σκιές μακραίνουν,
τώρα που οι άστεγοι πιάνουν τις γνωστές γωνιές τους στα πεζοδρόμια για να πλαγιάσουν
και κάποιοι άνθρωποι χωρίς πατρίδα κι ουρανό περιφέρονται στα σοκάκια του κόσμου σαν κολασμένοι,
τώρα, ας κρατήσουμε τη λάμπα ψηλά, για να δουν της γης οι θλιμμένοι και να 'ρθούν, να βρουν παρηγοριά.


Την πόρτα ανοίγω το βράδυ
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,
τη λάμπα κρατώ ψηλά,
να δούνε της γης οι θλιμμένοι,
να ρθούνε, να βρουν συντροφιά.

Να βρούνε στρωμένο τραπέζι,
σταμνί για να πιει ο καημός
κι ανάμεσά μας θα στέκει
ο πόνος, του κόσμου αδερφός.
Να βρούνε γωνιά ν ακουμπήσουν,
σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός
κι εκεί καθώς θα μιλάμε
θα ρθει συντροφιά κι ο Χριστός.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου