Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Αχειροποίητα τα λόγια

Αχειροποίητα τα λόγια


Νάναι άραγε Αχειροποίητα τα λόγια
που συνόδεψαν τις θνητές σκέψεις
στα παρένθετα μονοπάτια της ποίησης;
Δακρυσμένα γράμματα στη σειρά
δραπετεύουν σε σελίδες άγρυπνες
υμνώντας ανέγγιχτα σκοτάδια
και μελαγχολικά δειλινά,
απενοχοποιημένα
γράφουν αναδυόμενους χρωματισμούς
στην υπερβατικότητα του ονείρου.

Ξέρω, πως δεν μίλησα τότε
όχι πως τώρα μπορώ
αδυνατώ,
μόνον τα μάτια μπορούν
να μιλούν στον θόρυβο
που προκαλεί η μνήμη,
με τις αισθήσεις
να σαγηνεύουν την ανάμνηση
και να την γράφουν στο χρόνο
σαν δακρύζει το απόσταγμα
από το άρωμα της φυγής σου.

Αχειροποίητα τα λόγια
ξέφυγαν θαρρείς από τη σκέπη τ’ ουρανού
βάφοντας άχραντα ηλιοβασιλέματα
στα περιγράμματα
κωδικοποιημένων στεναγμών αναζήτησης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου