Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Χωρίς φτερά

Ανόητε,
χωρίς φτερά πώς ξεκινάς
γυρεύοντας στα νέφη να πετάξεις,
αγκάλιασες τον κόσμο που κοιτάς
και θέλεις τώρα το άγνωστο ν’αδράξεις;
                                           Μοιάζεις, το βλέπεις,
                                           ατάραχο θολόνερο μιας λίμνης
Επίμονα ξεδιάλυνε του νου σου τον ιστό
διαλύοντας τα πρωτινά σκοτάδια
και ίσως μέσα να δεις
ό,τι από ψηλά προσμένεις
©Μανώλης Μεσσήνης
(picture by Dariusz Klimczak)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου