Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Τη νύχτα αυτή


Παίρνω τη σκόνη να ζωγραφίσω στο χιόνι
όσα αχόρταγα κατάπιε η σιωπή,
τη νύχτα αυτή που κανείς δεν θυμώνει
ο άνεμος λυτρώνει τα χνάρια της φυγής... 


Τα λόγια μοιράζουν ονείρων συγχωροχάρτια
το χρόνο δικάζουν σε χαμένη "φυλακή",
μα οι καρδιές αφήνουν τα δικά τους χνάρια
σε μια ιστορία γραμμένη δίχως λογική…

Αν οι αλήθειες σκοτώνουν σαν σφαίρες
καρδιές διψασμένες για αγάπη - φωτιά,
ολοένα κάτι πεθαίνει και κάτι αέναα
γεννιέται και θεριεύει
γυρεύοντας τη δική του αγκαλιά…

Σύντροφος ο πόνος, πιστός στο χρόνο
γέρνω με νάζι και τον κερνώ γλυκό φιλί
τη νύχτα αυτή που κανείς δεν θυμώνει
ο άνεμος στεγνώνει το δάκρυ της ψυχής…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου