Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Ο Δρόμος ~ Κώστας Καρυωτάκης

Ο Δρόμος ~ Κώστας Καρυωτάκης


ο δρόμος της σιωπής...
βαδίζεται σπέρνοντας δάκρυα πόνου...
που ποτίζουν κομμάτια απ'την καρδιά...
εκπαιδεύοντας την αντοχή, την υπομονή, 
την ατέρμονη ελπίδα, ακόμα και την αγάπη, 
έχοντας συνοδοιπόρο μόνο τη μοναξιά...
Αυτός ο δρόμος...ο λιγότερο περπατημένος...
κρατά τα χνάρια αυτών που 
δεν διαπραγματεύτηκαν την ψυχή τους...


ΔΡΟΜΟΣ

Τώρα μακραίνουνε
πύργοι, παλάτια.
Κλαίνε μου οι θύμησες,
κλαίνε τα μάτια.

Τώρα θανάσιμη
νύχτα με ζώνει.
Μέσα μου ογκώνονται
οι άφραστοι πόνοι.

Μ' είδαν, προσπέρασαν
όσοι αγαπάω.
Μόνος απόμεινα
κι έρημος πάω.

Πόσο τ' ανέβασμα
του άχαρου δρόμου!
Στρέφω κοιτάζοντας
προς τ' όνειρό μου.

Μόλις και φαίνονται
οι άσπρες εικόνες.
Τ' άνθη, χαμόγελα
μες στους χειμώνες.

Αεροσαλεύουνε
κρίνοι και χέρια.
Ήλιοι τα πρόσωπα,
μάτια τ' αστέρια

Είναι και ανάμεσα
σ' όλα η Αγάπη.
Στο πρωτοφίλημα
κόρη που εντράπη.

Κι όλο μακραίνουνε
πύργοι, παλάτια.
Κλαίνε μου οι θύμησες,
κλαίνε τα μάτια...

ΚΩΣΤΑΣ  ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου